It's movie time: Quo Vado (2016)

Σκηνοθεσία: Gennaro Nunziante

Είδος: Comedy

Βαθμολογία Imdb: 6,6

Μικρή περίληψη: Όταν η Ιταλική κυβέρνηση αποφασίζει να προχωρήσει σε απολύσεις, ένας τεμπέλης δημόσιος υπάλληλος που αρνείται να παραιτηθεί, βρίσκεται αντιμέτωπος με τις χειρότερες συνθήκες εργασίας.

Γιατί να τη δεις: Γιατί η ταινία του Nunziante έχει ένα βασικό προσόν: είναι κανονική κωμωδία (μεγάλο κατόρθωμα για τη χρονιά που γυρίστηκε) κι εντέλει σε κάνει να γελάς και κατά στιγμές να γελάς πολύ. Αυτό, σημαίνει ότι αποφεύγει το προσεκτικό χιούμορ, φλερτάρει με πολιτικά μη ορθές ατάκες, σατιρίζει τους πάντες -γιατί δεν υπάρχει τίποτα τόσο ιερό ώστε να μη μπορούμε να το κοροϊδέψουμε καλοπροαίρετα- και μας δίνει μια ανάλαφρη ταινία 86 λεπτών (αυτό κι αν είναι προσόν). Η ταινία εστιάζει στο Zalone ο οποίος είναι αρκετά καλός ώστε να κουβαλάει το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας στις πλάτες του αλλά έχει κι αρκετά αστείους δεύτερους ρόλους καθώς και συνεχείς εναλλαγές περιβάλλοντος που κάνουν την ταινία να κρατάει το ενδιαφέρον της σχεδόν σ' όλη της τη διάρκεια. Με άλλα λόγια, το Quo Vado αποτελεί μια καυστική και ειλικρινή ματιά σχετικά με την Ιταλική (και όχι μόνο...) κοινωνία και τη νοοτροπία της. Και εντάξει, δε θα σου αλλάξει τη ζωή αλλά καταφέρνει το στόχο της κι αυτός δεν είναι άλλος απ' το να περάσεις καλά.

Μειονεκτήματα: Υπάρχουν κάποια κλισέ αστειάκια που χτίζονται στην υπερβολή και κάποιες στιγμές όπου ο ρυθμός πέφτει κι επαναλαμβάνονται τα ίδια μοτίβα πράγμα που για να είμαστε ειλικρινείς κάνουν το Quo Vado λιγότερο σπουδαία κωμωδία απ' αυτό που θα μπορούσε να είναι.

It's movie time: Shallow Grave (1994)

-Να σου κάνω μια ερώτηση; Έχεις σκοτώσει ποτέ άνθρωπο;

Σκηνοθεσία: Danny Boyle

Είδος: Crime/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 7,3

Μικρή περίληψη: Τρία κωλοπαιδάκια της Σκωτίας, από εκείνα που έβαζαν στο walkman το Underwater Love των Smoke City, ψάχνουν συγκάτοικο για να μοιραστούν τα έξοδα ενός ευρύχωρου διαμερίσματος στο πανέμορφο Εδιμβούργο. Αργότερα, όταν τον αντικρύζουν νεκρό στο δωμάτιο, τα πράγματα στις ζωές τους αλλάζουν ραγδαία.

Γιατί να τη δεις: Γιατί δεν υπάρχουν πολλές ταινίες που μ' ένα τόσο μικρό budget καταφέρνουν να σε βάλουν τόσο πολύ στην ατμόσφαιρα τους. Το Shallow Grave είναι μια νεανική ταινία ηθικής παρακμής και διάλυσης, με ψήγματα χιούμορ και δόσεις ψυχολογικού τρόμου. Εκείνος, προέρχεται απ' τον τρόπο που σκηνοθετείται η βία, κάτι που μόνο ένας Βρετανός σκηνοθέτης και στην προκειμένη περίπτωση ο Danny Boyle (Trainspotting), θα μπορούσε ν' απεικονίσει τόσο καλά και προσέξτε: δε μιλάμε για σκηνές splatter όπως σε κακές ταινίες τύπου Martyrs. Η βία στο Shallow Grave δεν έχει να κάνει με την ποσότητα του αίματος που χύνεται, ούτε μ΄ επιτηδευμένες σφαγές, ούτε με την πληθώρα σκηνών στις οποίες κόβονται κεφάλια και χέρια. Η βία στο Shallow Grave, έχει να κάνει με την ωμότητα. Τις λίγες φορές που συμβαίνει, είναι απροκάλυπτη, ακραία και ΕΧΕΙ αιτία. Σε δεύτερη φάση, οι χαρακτήρες της ταινίας παρ' ότι αμφιλεγόμενοι, καταφέρνουν να έχουν υπόσταση. Δε σε νοιάζει ποιος θα ζήσει στο τέλος γιατί κανείς δεν είναι αθώος. Και αυτό το τέλος της αθωότητας, αντικατοπτρίζεται στο βλέμμα τους μαεστρικά ενώ δε λείπει και το καλό σκοτεινό βρετανικό χιούμορ και η εξίσου καλή επιλογή της μουσικής.

Μειονεκτήματα: Βλέποντας ξανά την ταινία, έχω την αίσθηση πως κορυφώνει απότομα πάνω στην ώρα, ύστερα κάνει μια μικρή κοιλιά και σύντομα, το Shallow Grave ξαναβρίσκει τα πατήματα του για τις τελευταίες σκηνές.

It's movie time: Swimming pool (2003)

                                     

Σκηνοθεσία: Francois Ozon

Είδος: Mystery/Crime/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 6,7

Μικρή περίληψη: Μια Βρετανίδα συγγραφέας, ταξιδεύει απ' το βροχερό Λονδίνο στον ηλιόλοστο Γαλλικό νότο ώστε να βρει την έμπνευση για το καινούργιο της βιβλίο. Εκεί ωστόσο, η συνύπαρξη με την κόρη του εκδότη της, θα φέρει τα πράγματα στα όρια τους...

Γιατί να τη δεις: Γιατί σου αρέσουν τα θρλεράκια σε ύφος των ταινιών "Ρίπλεϋ". Ξέρεις για τι μιλάω. Για ευχάριστες ταινίες με ενδιαφέροντες χαρακτήρες που δημιουργούν ιντριγκαδόρικες καταστάσεις κάτω από τον καυτό ήλιο της όμορφης Μεσογείου και που στην πραγματικότητα είναι ρηχοί και απαίδευτοι αλλά στο τέλος τα καταφέρνουν καλά. Γιατί παρότι δεν είναι καμιά ταινιάρα, το Swimming Pool είναι ένα ήσυχο θρίλερ κι ότι πρέπει για να περάσεις καλά ένα βραδάκι καλοκαιριού σε θερινό cinema... Ο ρυθμός κυλάει απαλά, το περιβάλλον είναι όμορφο και το κορμί της Sagnier (που συνήθως κυκλοφορεί γυμνή και με τσόκαρα) υπέροχο. Επίσης: Στο background υπάρχει μια αίσθηση απειλής τόση ώστε να θες να δεις τι πρόκειται να συμβεί ενώ η ένταση μεγαλώνει. Η δομή του κειμένου είναι απλή και αφήνει χώρο στη φαντασία να οργιάζει ενώ το εύρημα της σύγκρουσης ανάμεσα στην ανέραστη Sarah Morton και την αυθάδικη πιτσιρίκα Julie είναι έξυπνο και ιδίως απ' τη στιγμή που δύο τόσο αντίθετες τύπισσες σε όλα πρέπει να συγκατοικήσουν έστω και για μικρό χρονικό διάστημα σ' ένα όμορφο σπίτι κάπου στο Γαλλικό νότο. Για να είμαι ειλικρινής πάντως, δεν είμαι σίγουρος ότι η ταινία έχει κάτι να πει σε βαθύτερο επίπεδο (ίσως την ύπαρξη πολλών αληθειών ταυτόγχρονα ή την έκφραση της καταπιεσμένης σεξουαλικότητας ή τίποτα απ' όλ' αυτά και ο τύπος ήθελε να κάνει μια ταινία που κάποιος θα απολαύσει μέχρι την τελευταία στιγμή και νομίζω ποντάρω σ' αυτό). Αυτό φυσικά δε στερεί τίποτα απ' τους λόγους που προανέφερα ώστε να στηθείς στην οθόνη σου και να νιώσεις τη ντοπαμίνη να κυλάει στο αίμα σου. Γιατί μερικές ταινίες είναι καλές γι' αυτό που προσφέρουν και τίποτα περισσότερο.

Μειονεκτήματα: Η απειλητική ατμόσφαιρα που δημιουργείται απ' τη σχέση των δύο γυναικών, είναι μεν ρεαλιστική αλλά δε φτάνει ποτέ τα πράγματα σε ακραία αντιπαράθεση που θα προσέδιδε στην ταινία μεγαλύτερο suspense. Το σενάριο θυμίζει Patricia Highsmith (Ο ταλαντούχος κύριος Ripley) αλλά χωρίς ποτέ το μεγάλο δίλημμα ή την τεράστια απειλή που θα έφτανε την ένταση στα κόκκινα. Τού λείπει ένα κλικ πολυπλοκότητας για να έκανε τα πράγματα λίγο περισσότερο ενδιαφέρντα and that's it.