It's movie time: Shallow Grave (1994)

-Να σου κάνω μια ερώτηση; Έχεις σκοτώσει ποτέ άνθρωπο;

Σκηνοθεσία: Danny Boyle

Είδος: Crime/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 7,3

Μικρή περίληψη: Τρία κωλοπαιδάκια της Σκωτίας, από εκείνα που έβαζαν στο walkman το Underwater Love των Smoke City, ψάχνουν συγκάτοικο για να μοιραστούν τα έξοδα ενός ευρύχωρου διαμερίσματος στο πανέμορφο Εδιμβούργο. Αργότερα, όταν τον αντικρύζουν νεκρό στο δωμάτιο, τα πράγματα στις ζωές τους αλλάζουν ραγδαία.

Γιατί να τη δεις: Γιατί δεν υπάρχουν πολλές ταινίες που μ' ένα τόσο μικρό budget καταφέρνουν να σε βάλουν τόσο πολύ στην ατμόσφαιρα τους. Το Shallow Grave είναι μια νεανική ταινία ηθικής παρακμής και διάλυσης, με ψήγματα χιούμορ και δόσεις ψυχολογικού τρόμου. Εκείνος, προέρχεται απ' τον τρόπο που σκηνοθετείται η βία, κάτι που μόνο ένας Βρετανός σκηνοθέτης και στην προκειμένη περίπτωση ο Danny Boyle (Trainspotting), θα μπορούσε ν' απεικονίσει τόσο καλά και προσέξτε: δε μιλάμε για σκηνές splatter όπως σε κακές ταινίες τύπου Martyrs. Η βία στο Shallow Grave δεν έχει να κάνει με την ποσότητα του αίματος που χύνεται, ούτε μ΄ επιτηδευμένες σφαγές, ούτε με την πληθώρα σκηνών στις οποίες κόβονται κεφάλια και χέρια. Η βία στο Shallow Grave, έχει να κάνει με την ωμότητα. Τις λίγες φορές που συμβαίνει, είναι απροκάλυπτη, ακραία και ΕΧΕΙ αιτία. Σε δεύτερη φάση, οι χαρακτήρες της ταινίας παρ' ότι αμφιλεγόμενοι, καταφέρνουν να έχουν υπόσταση. Δε σε νοιάζει ποιος θα ζήσει στο τέλος γιατί κανείς δεν είναι αθώος. Και αυτό το τέλος της αθωότητας, αντικατοπτρίζεται στο βλέμμα τους μαεστρικά ενώ δε λείπει και το καλό σκοτεινό βρετανικό χιούμορ και η εξίσου καλή επιλογή της μουσικής.

Μειονεκτήματα: Βλέποντας ξανά την ταινία, έχω την αίσθηση πως κορυφώνει απότομα πάνω στην ώρα, ύστερα κάνει μια μικρή κοιλιά και σύντομα, το Shallow Grave ξαναβρίσκει τα πατήματα του για τις τελευταίες σκηνές.

It's movie time: House of Sand and Fog (2003)

Σκηνοθεσία: Vadim Perelman

Imdb rating: 7,5

Είδος: Drama

Μικρή περίληψη: Μια νεαρή γυναίκα σε κατάθλιψη, ενημερώνεται απ' τη Νομαρχία ότι το σπίτι της βγαίνει σε δημοπρασία πράγμα που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί μια οικογένεια μεταναστών. 

Γιατί να τη δεις: Διαβάζοντας το θέμα, περιμένεις να δεις μια κλασσική ιστορία για τη βιαιότητα του κράτους και τον καλό φτωχό μα κάνεις λάθος. Γιατί το House of Sand and Fog πάει αρκετά πιο πέρα από τέτοιες ιδέες μικροαστικού συμβολισμού αγαπητέ αναγνώστη. Και γι' αυτό το λόγο είναι μια πραγματικά καλή ταινία: γιατί αποφεύγει να πατήσει εύκολα κουμπιά όπως κάνουν συχνά οι σκηνοθέτες σε κατώτερες ταινίες από το Σπίτι από Άμμο και Ομίχλη. Γιατί στο σύμπαν του Πέρελμαν, οι πάντες μπορούν να είναι καλοί και κακοί συγχρόνως ενώ οι λόγοι που φέρονται όπως φέρονται είναι πολύπλοκοι όπως και στη ζωή. Κι αυτό αφορά και σένα που κρίνεις τους πάντες και τα πάντα με την αίσθηση του αλάθητου κριτηρίου σου. Όπως κι εμένα άλλωστε. Ο αιτίες της συμπεριφοράς ενός ανθρώπου είναι πολύπλοκες και γι' αυτό το λόγο, ακόμα κι η παραμικρή μετακίνηση κάποιου απ' τη θέση του ενώ μας φαίνεται λογική και δεδομένη είναι συχνά αδύνατη. Κάπως έτσι, ιδέες όπως "το αίσθημα του ανήκειν" και η ηθική γκρίζα ζώνη είναι στο επίκεντρο της ανάλυσης, τα κλισέ αποφεύγονται, η συγκίνηση και το πάθος πλεονάζουν, ο Kingsley και η Conelly δίνουν ρέστα και τελικά παρακολουθούμε μια απ' τις καλύτερες ταινίες στο είδος του Drama για τη δεκαετία του 2000.

Μειονεκτήματα: Μια-δυο σκηνές όπου η Conelly είναι φτιασιδωμένη λίγο περισσότερο απ' όσο δικαιολογείται σε μία άστεγη και that's all.