It's movie time: Shallow Grave (1994)

-Να σου κάνω μια ερώτηση; Έχεις σκοτώσει ποτέ άνθρωπο;

Σκηνοθεσία: Danny Boyle

Είδος: Crime/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 7,3

Μικρή περίληψη: Τρία κωλοπαιδάκια της Σκωτίας, από εκείνα που έβαζαν στο walkman το Underwater Love των Smoke City, ψάχνουν συγκάτοικο για να μοιραστούν τα έξοδα ενός ευρύχωρου διαμερίσματος στο πανέμορφο Εδιμβούργο. Αργότερα, όταν τον αντικρύζουν νεκρό στο δωμάτιο, τα πράγματα στις ζωές τους αλλάζουν ραγδαία.

Γιατί να τη δεις: Γιατί δεν υπάρχουν πολλές ταινίες που μ' ένα τόσο μικρό budget καταφέρνουν να σε βάλουν τόσο πολύ στην ατμόσφαιρα τους. Το Shallow Grave είναι μια νεανική ταινία ηθικής παρακμής και διάλυσης, με ψήγματα χιούμορ και δόσεις ψυχολογικού τρόμου. Εκείνος, προέρχεται απ' τον τρόπο που σκηνοθετείται η βία, κάτι που μόνο ένας Βρετανός σκηνοθέτης και στην προκειμένη περίπτωση ο Danny Boyle (Trainspotting), θα μπορούσε ν' απεικονίσει τόσο καλά και προσέξτε: δε μιλάμε για σκηνές splatter όπως σε κακές ταινίες τύπου Martyrs. Η βία στο Shallow Grave δεν έχει να κάνει με την ποσότητα του αίματος που χύνεται, ούτε μ΄ επιτηδευμένες σφαγές, ούτε με την πληθώρα σκηνών στις οποίες κόβονται κεφάλια και χέρια. Η βία στο Shallow Grave, έχει να κάνει με την ωμότητα. Τις λίγες φορές που συμβαίνει, είναι απροκάλυπτη, ακραία και ΕΧΕΙ αιτία. Σε δεύτερη φάση, οι χαρακτήρες της ταινίας παρ' ότι αμφιλεγόμενοι, καταφέρνουν να έχουν υπόσταση. Δε σε νοιάζει ποιος θα ζήσει στο τέλος γιατί κανείς δεν είναι αθώος. Και αυτό το τέλος της αθωότητας, αντικατοπτρίζεται στο βλέμμα τους μαεστρικά ενώ δε λείπει και το καλό σκοτεινό βρετανικό χιούμορ και η εξίσου καλή επιλογή της μουσικής.

Μειονεκτήματα: Βλέποντας ξανά την ταινία, έχω την αίσθηση πως κορυφώνει απότομα πάνω στην ώρα, ύστερα κάνει μια μικρή κοιλιά και σύντομα, το Shallow Grave ξαναβρίσκει τα πατήματα του για τις τελευταίες σκηνές.

It's movie time (35): Speak no evil (2022)

Σκηνοθεσία: Christian Tafrup

Είδος: Horror/Drama/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 6,6

Μικρή περίληψη: Στις καλοκαιρινές του διακοπές στην Τοσκάνη, ένα σεξουαλικά "αποστειρωμένο" ζευγάρι Δανών γνωρίζεται μ' ένα ζευγάρι Ολλανδών στην ίδια ηλικία. Όλα μοιάζουν να πηγαίνουν καλά μέχρι που λίγους μήνες αργότερα, μια πρόσκληση των δεύτερων καταφθάνει στο σπίτι του πρώτου ζευγαριού...

Γιατί να τη δεις: Γιατί το Speak no Evil κυλάει νερό και γιατί σ' εισάγει ομαλά, πράγμα ασυνήθιστο ειδικά για τον κινηματογράφο της τελευταίας δεκαπενταετίας. Αυτό που ωστόσο κάνει μακράν τη διαφορά, είναι ότι ο σκηνοθέτης της ταινίας Christian Tafrup, έχει προσέξει όλες εκείνες τις ψυχολογικές λεπτομέρειες που δίνουν στο σενάριο πειστικότητα και στους χαρακτήρες βάθος και παρ' ότι η αίσθηση είναι ενοχλητική, τ' ότι τα καταφέρνει να σε κάνει να νιώσεις άβολα (εξαιρετικά λεπτό συναίσθημα), φανερώνει πόσο καλά πήγαν όλα εκείνα τα μικρά πράγματα με τα οποία οι περισσότερο σκηνοθέτες αδυνατούν ν' ασχοληθούν (ή απλά δεν ξέρουν πως να τα κάνουν...) παραγνωρίζοντας τη σημασία τους για το τελικό αποτέλεσμα. Έχουμε λοιπόν μια ταινία με σωστές λεπτομέρειες, με σωστή ατμόσφαιρα, με καλές ερμηνείες, μ' εξαιρετική κλιμάκωση (για σεμινάριο) και με μία έξυπνη κεντρική ιδέα -η οποία αποκαλύπτεται στο τέλος και αφορά μάλλον τους περισσότερους από μας- γύρω απ' την οποία χτίζεται η ταινία. Υπάρχουν επίσης σκηνές που τρομάζεις με κάτι απλό (!) (π.χ η σκηνή με τη μουσική στ' αμάξι) και σκηνές που διεισδύουν στην ανθρώπινη σεξουαλική συμπεριφορά ανελέητα (δε θέλω να είμαι ο τύπος που γράφει τέτοια αλλά τσέκαρε απλώς τη σκηνή μετά το ντουζ...). Τελικό αποτέλεσμα; Εξαιρετικό. Τελικό συμπέρασμα; Όταν οι Σκανδιναβοί θέλουν, είναι αρκετά εφυείς για να το κάνουν πραγματικά καλά.