Μικρά αθώα ψέμματα, που και πότε τα λες

  Μικρά αθώα ψέμματα: Ο συντομότερος τρόπος για τόνωση του "εγώ" σου ή μήπως για μία μελλοντική κι αναπόφευκτη διαπόμπευση;

Ψέμμα 1: "Έχουμε εξοχικό στην Ακράτα".

Που το λες: Στη γκόμενα που θέλεις να ρίξεις, σα μια υπόσχεση μελλοντικής πλουσιοπάροχης ζωής.

Πότε το λες: Στο δεύτερο ραντεβού.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 10 στις 10 και μέχρι να φτάσετε στη Ακράτα για τις διακοπές του Πάσχα.

Ψέμμα 2: "Μου έκαναν αύξηση στη δουλειά".

Που το λες: Σε φίλους που θες να πικάρεις και να τους δείξεις πως είσαι καλύτερος.

Πότε το λες: Μετά την απειλή απόλυσης από το διευθυντή παραγωγής.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 8 στους 10 θα σε πιστέψουν. 10 στους 10 θα σε μισήσουν.

Ψέμμα 3: "Ψάχνω να φύγω στο εξωτερικό".

Που το λες: Σε άτομα που σ' έχουν πληγώσει με την αδιαφορία τους. 

Πότε το λες: Με την πρώτη ευκαιρία επικοινωνίας ενώ έχει περάσει ένα τρίμηνο από την τελευταία φορά...

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 7 στους 10 αλλά δεν "κόπτεται" κανένας ιδιαίτερα.

Ψέμμα 4: "Πήδηξα την Κωνσταντίνα".

Που το λες: Σε φίλους που θέλεις να πικάρεις και να τους δείξεις πως είσαι καλύτερος.

Πότε το λες: Μετά από χυλόπιτα. Από την Κωνσταντίνα.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 5 στους 10 γιατί δεν έχεις τις απαραίτητες λεπτομέρειες.




Ψέμμα 5: "Δε μπορώ ρε φίλε, έχω κανονίσει με τα παιδιά απ' τη σχολή"...

Που το λες: Στο μόνο φίλο που σου απέμεινε και σ' έχει χεσμένο.

Πότε το λες: Όταν σου προτείνει συνάντηση μετά από οκτώ ολόκληρους μήνες! Βέβαια, παρά τη φαινομενική σου πυγμή, το σκοτεινό δωμάτιο γνωρίζει τα πάντα...

Πιθανότητες να σε πιστέψει: 4 στις 10 και μόνο αν είσαι πειστικός.

Ψέμμα 6: "Η κοπέλα μου είναι χορεύτρια στη Σουηδία".

Που το λες: Σε γνωστούς σου που δεν θέλεις να ξέρουν...
Πότε το λες: Στην πρώτη σας συνάντηση μετά το στρατό.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 3 στους 10 γιατί ξέχασες το glitter στην παλάμη.

Ψέμμα 7: "Να 'σαι καλά αλλά δεν κρατάμε καθόλου λεφτά".

Που το λες: Σε κάποιον που ζητιανεύει χρήματα πάνω απ' το τραπέζι σου.

Πότε το λες: Τη στιγμή που έχεις ρουφήξει μια γουλιά απ' την παγωμένη μπύρα σου.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: Στην καλύτερη 2 στους 10. Το τραπέζι με τις έντεκα σαλάτες, τα τριαντατέσσερα ορεκτικά και τις εικοσιδύο μπύρες, δεν αφήνει και πολλά περιθώρια παρερμηνείας...

Ψέμμα 8: "'Εχω δει το φάντασμα μικρού κοριτσιού".

Που το λες: Σε Χριστουγεννιάτικο τραπέζι.

Πότε το λες: Τη στιγμή του γαλλικού καφέ.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 1 στους 10 εκτός κι αν απουσιάζει η εφτάχρονη ξαδερφούλα σου...

Ψέμμα 9: "Ω ρε διάολε, ξέχασα το πορτοφόλι".
Που το λες: Στην παρέα σου για να σου πληρώσει το μερίδιο στην ταβέρνα.
Πότε το λες: Λίγο αφότου έρθει ο λογαριασμός.

Πιθανότητες να σε πιστέψουν: 0 στους 10 γιατί το ίδιο επιχείρησες και πριν από τρεις εβδομάδες.

Αυτό που λες κι αυτό που κατανοούν...

Μικρές λεπτομέρειες ενός κόσμου γεμάτου παρεξηγήσεις, προκατάληψη και βλακεία

    Πολιτική ορθότητα bitches. Το καταφύγιο του μέτριου που αισθάνεται απειλή απ' τα πάντα! Ένας λεκτικός καθωσπρεπισμός του κώλου -που αν τον παραβείς κανιβαλίζεσαι αγρίως απ' τους φανατισμένους θιασώτες του- και φυσικά ο πιο τεμπέλικος τρόπος για να κρίνεις τους άλλους. Ας δούμε παραδείγματα. 

Τι λες: Σιχαίνομαι τις ταγκιές, τις αφίσες και το γκράφιτι στους τοίχους.

Τι εννοείς: Ότι κανένας δεν είναι υποχρεωμένος να ρουφάει την ασχήμια σου γιατί σού καύλωσε να εκφραστείς σ' ένα δημόσιο τοίχο. 

Τι καταλαβαίνουν: Ότι είσαι ένας κωλόγερος που μισεί τους νέους και την ανάγκη τους για έκφραση. Είσαι επίσης δοσίλογος, ταγματασφαλίτης και γερολαδάς.

Τι λες: Μου αρέσουν οι αδύνατες.

Τι εννοείς: Πως σού σηκώνεται με τις αδύνατες. Δεν είναι ιδεολογία ή επιλογή, απλά συμβαίνει.

Τι καταλαβαίνουν: Ότι κάνεις body shaming στις χοντρές -λέω χοντρές κι επομένως σού δίνω κι επιχειρήματα- κι ότι είσαι σεξιστής.

Τι λες: Σιχαίνομαι το Στάλιν.

Τι εννοείς: Ότι αντιπαθείς έναν αιμοδιψή παράφρονα που σκότωσε εκατομμύρια αντιφρονούντες.

Τι καταλαβαίνουν: Ότι αγαπάς το Χίτλερ.

Τι λες: Σιχαίνομαι το Χίτλερ.

Τι εννοείς: Ότι αντιπαθείς έναν αιμοδιψή παράφρονα που σκότωσε εκατομμύρια αντιφρονούντες.

Τι καταλαβαίνουν: Ότι αγαπάς το Στάλιν.

Τι λες: Ότι το service στα μαγαζιά της Ικαρίας, είναι αργό μέχρι θανάτου.

Τι εννοείς: Ότι παρήγγελνες καφέ στις 12 κι ότι ερχόταν στις 12:40.

Τι καταλαβαίνουν: Ότι είσαι ένας χυδαίος καπιταλιστής που θέλεις να διαφθείρεις με το χρήμα σου τους αγνούς αυτόχθονες του νησιού (που παρεπιπτόντως είναι αγνοί στην ταχύτητα αλλά όχι στις τιμές).

Τι λες: Η Ομόνοια επισκευάστηκε με σύμπραξη ιδιωτών.

Τι εννοείς: Ότι όποιος μπορεί να βοηθήσει για κάτι που αφορά τους πολλούς, είναι καλοδεχούμενος!

Τι καταλαβαίνουν: Ότι είσαι ο σφουγγοκωλάριος διαβολικών επιχειρηματιών που θέλουν να πάρουν στον έλεγχο τους τα πάντα και να σκλαβώσουν τον κοσμάκη.

Τι λες: Δε θέλω να παντρευτώ και να κάνω παιδιά. 

Τι εννοείς: Ότι η ζωή σου σού φαίνεται περισσότερη ευχάριστη χωρίς γάμο και παιδιά!

Τι καταλαβαίνουν: Ότι είσαι πουτάνα.

Τι λες: Ότι ο Αλέξης Τιτκώβ είναι ποζεράς και ατάλαντος.

Τι εννοείς: Ότι ο Αλέξης Τιτκώβ είναι ποζεράς και ατάλαντος.

Τι καταλαβαίνουν: Ότι είσαι φασίστας και υποστηρικτής της αστυνομικής βίας και ότι έχεις για τατουάζ μια σβάστιγκα στην πλάτη.

Ψεκασμένες ατάκες εν έτει 2020...

                Ψεκασμένες θεωρίες που διαδόθηκαν το 2020. Είτε τις κατασκεύασες είτε απλώς τις πιστεύεις, το μόνο σίγουρο είναι πως είσαι ηλίθιος.

Ψεκασμένος Λόγος 1: Τον ιό τον κατασκεύασαν οι Αμερικάνοι.

Αντίλογος: Την ώρα που γράφω το κείμενο αυτό, έχουν πεθάνει 110.000 Αμερικάνοι πολίτες από  Covid, 36.500.000 άνθρωποι έχουν χάσει τις δουλειές τους ενώ η οικονομία της Αμερικής έχει συρρικνωθεί κατά 30 τοις εκατό. Βούρλο.

Ψεκασμένος Λόγος 2: Τα μηνύματα (στο 13033) τα στέλνουμε για να μας ελέγχουν οι Νεοταξίτες.

Αντίλογος: Ναι ασφαλώς. Ο νεοταξίτης Bill Gates διακατέχεται απ' τη δαιμονιώδη ανάγκη να ελέγξει τι κάνει ο Κώστας από το Κουκάκι και η Χρυσούλα απ' τα Σεπόλια. Iq καλσόν. Α και δε χρειάζεται μήνυμα για να σ' ελέγξει κάποιος, αν ήθελε κάποιος να το κάνει θα τού αρκούσε το κινητό σου τηλέφωνο. 

Ψεκασμένος Λόγος 3: Δεν υπάρχει κορωνοϊός, είναι όλα προπαγάνδα!

Αντίλογος: Ξέρω πως χρησιμοποιείς το μηχανισμό της άρνησης γιατί τρέμεις με την ιδέα μιας ασθένειας που καταλύει κάθε έννοια ασφάλειας εκεί έξω αλλά τότε εξήγησε μας τις εκατόμβες νεκρών στην Ιταλία. Ή μήπως ήταν ηθοποιοί που έπρεπε να ξεγελάσουν εσένα τη διάννοια που τους ξεσκέπασες;

Ψεκασμένος Λόγος 4: Κάποιος γνωστός μου έχασε συγενή του και οι γιατροί του ζήτησαν να δηλώσει ασθένεια από Covid με αντάλλαγμα του να κυκλοφορεί ελεύθερος.

Αντίλογος: Και αυτός τι θα κέρδιζε από αυτή την ιστορία; Ρε είστε σοβαροί;;; Αυτός ο ηλίθιος αστικός θρύλος κυκλοφορεί εδώ και κάποιες εβδομάδες -πράγμα που σημαίνει ότι τον πιστεύουν αρκετοί- και όσοι τον αναπαράγουν αξίζουν μαστίγωμα στην Ομόνοια και γυμνό βάδισμα σε πυρρακτωμένα κάρβουνα.

Ψεκασμένος Λόγος 5: "Ναι αλλά στη γρίπη πέθαναν περισσότεροι μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα".

Αντίλογος: Καταρχήν σκάσε. Κατά δεύτερον, πέθαναν περισσότεροι σε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ χρόνο και ΧΩΡΙΣ LOCK DOWN ηλίθιε.

Ψεκασμένος Λόγος 6: "Ο ιός ήταν προσχεδιασμένος από το 2002"...

Αντίλογος: Η ζωή δεν είναι όσο περιπετειώδης θα ήθελες να είναι και ΟΧΙ, ο ιός ΔΕΝ είναι προσχεδιασμένος από κανέναν διαβολικό επιχειρηματία από το 2002 -ούτε από πιο πριν ούτε από πιο μετά- γιατί κανένας δε μπορεί να πέσει μέσα σ' ένα σχέδιο που έφτιαξε πριν από χρόνια και χωρίς ένα ξεκάθαρο κέρδος! Αμοιβάδα.

Οι διάφοροι τύποι ανθρώπων εν μέσω ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ...

Ο κορωνοϊός στα χρόνια της χολέρας

   Εγωίστριες γριές, ψεκασμένοι πενηντάρηδες και άχρωμες καταθλιπτικές φιγούρες στους μήνες της μεγάλης λοίμωξης. Αυτοί είναι οι τύποι ανθρώπων εν μέσω πανδημίας. Γιατί κόλαση είναι πάντα οι άλλοι.

    

Ο συνωμοσιολόγος

Αναγνώστης του περιοδικού "Τρίτο Μάτι" που απολαμβάνει να βρίσκει κάτι το προσχεδιασμένο για κάθε επιδημία που εμφανίζεται στον πλανήτη. Ξεκινάει δυναμικά βγάζοντας σιγουριά για την αιτία απ' την οποία προήλθε το κακό μα σύντομα, απ' τα αμέτρητα άρθρα που διαβάζει το κεφάλι του γίνεται πουρές. Η πρώτη του ιδέα είναι πως η επιδημία ξεκίνησε απ' την Αμερική για να πληγεί η Κίνα, η δεύτερη για να μειωθούν οι συντάξεις, η τρίτη για να κερδίσουν οι εταιρείες αντισηπτικών, η τέταρτη για να κερδίσουν οι εταιρείες γαντιών, η πέμπτη από διεστραμμένους μιμητές του Contagion και η έκτη και τελευταία -κι έπειτα από περίοδο έντονου stress-, ώστε να διακοπεί το πρωτάθλημα και να βγει ο Θρύλος δεύτερος. 

Όταν τελειώσει η φονική πανδημία: εκπίπτει στον αλκοολισμό. Αργότερα βέβαια -και μη έχοντας με τι ν' ασχοληθεί-, προσπαθεί να ξεκινήσει νέες μικρές συνωμοσίες οι οποίες καταλήγουν στο συνήθη αντίλογο "δε μας χέζεις" των ενοχλημένων συμπολιτών του.

Η γριά κομάντο

Εβδομηνταεννιάχρονη χήρα Συνταγματάρχη με χρώμα μαλλιού μπεζ-καπουτσινί και με έντονο το ένστικτο της επιβίωσης. Η γέρικη κομάντο, με την πρώτη υποψία κρούσματος καταθέτει στο σούπερ μάρκετ τη σύνταξη του στρατηγού και ύστερα ψωνίζει ακόμα και τις γατοτροφές αδιαφορώντας πλήρως για τους επόμενους που δε θα βρουν στα ράφια ούτε ρυζογκοφρέτα για πρωινό.

Όταν τελειώσει η φονική πανδημία: επισκέπτεται την ενορία της γειτονιάς της για την καθιερωμένη Εξομολόγηση στον πατέρα Χαράλαμπο.

.



Ο είρωνας

Όπως και στα θρίλερ με τα κολλεγιόπαιδα, ο είρωνας είναι ο χαρακτηριστικότερος αντιπρόσωπος  της ακριβώς αντίθετης κατηγορίας απ' τη γριά κομάντο. Αμφισβητεί τα πάντα, κατηγορεί τους άλλους για τρομολαγνεία, σφίγγει τα χέρια καθ' υπερβολή και διασκεδάζει με τον πεσιμισμό των τρομαγμένων συμπολιτών του. Κάποιες πληροφορίες που τον θέλουν να βγάζει εισιτήριο για την Ουχάν ωστόσο, παραμένουν για την ώρα ανεπιβεβαίωτες...

Όταν τελειώσει η φονική πανδημία: είναι νεκρός. Από τον κορωνοϊό.

Ο καταθλιπτικός

Σε αντίθεση με τον είρωνα, ο καταθλιπτικός σφίγγει τα χέρια και κυκλοφορεί στο δρόμο μανιωδώς όχι γιατί αγνοεί την πιθανότητα μετάδοσης του ιού αλλά γιατί βλέπει ασυνείδητα σ' αυτήν, την ευκαιρία να φλερτάρει με την ιδέα του θανάτου την οποία δε βρίσκει καθόλου κακή. Η ζωή είναι άθλια και ανυπόφορη και το ενδεχόμενο τέλος της μοιάζει οπωσδήποτε με κάποια λύση...

Όταν τελειώσει η φονική πανδημία: είναι ζωντανός. Πιο συγκεκριμένα, ο μοναδικός ζωντανός άνθρωπος επάνω στη Γη.

Ο "θαρραλέος"

Είναι ο τύπος που συνιστά ψυχραιμία -γράφοντας αντίστοιχα posts στο Facebook και κοροϊδεύοντας τη γελοιότητα του να τρέμεις με την ιδέα της πανδημίας- ενώ στην πραγματικότητα, φοβάται περισσότερο κι από τον Shaggy στο Scooby Doo. Το συγκεκριμένο παπάρι, περνάει στους έξω -και κυρίως στα κορίτσια- σαν ο θαρραλέος Beatnik τυπάς με το αστραφτερό χαμόγελο, μα όταν κλείσουν οι κουρτίνες, απολυμαίνει τα πάντα με χλωρίνη, καίει τα σεντόνια της προηγούμενης νύχτας και βγαίνει απ΄ το διαμέρισμα μονάχα με την απειλή σεισμού 7,5 Ρίχτερ και πάνω.

Όταν τελειώσει η φονική πανδημία: συνεχίζει για λίγες ημέρες να μένει σε καραντίνα με το φόβο μιας νέας εξάπλωσης του ιού.

Πρόταση ψυχαγωγίας: 7 κλασσικά (και λιγότερο κλασσικά...) βιβλία που αξίζουν την προσοχή σου!

    Λογοτεχνικές βιβλιαράρες που πρέπει να διαβάσεις

1. Τίτλος βιβλίου: Το Περιστέρι
Συγγραφέας: Πάτρικ Ζίσκιντ
θετικά: ακρίβεια γραφής, ακρίβεια ιδέας, ευανάγνωστο, ισχυρή δομή και ψυχολογικό βάθος. Τα πάντα δένουν υπέροχα, τίποτα το περιττό!
αρνητικά: αν δεν είσαι ηλίθιος κανένα.
bonus tip: η "φορτισμένη" περιγραφή τη στιγμή της καταιγίδας...

2. Τίτλος βιβλίου: Έγκλημα και Τιμωρία
Συγγραφέας: Φίοντορ Ντοστογιέφσκι
θετικά: η παθιασμένη ιδέα, το ψυχολογικό βάθος και το απίστευτο σασπένς.
αρνητικά: κάποιες φορές μπορεί και να πλατιάζει...
bonus tip: η σκηνή του ονείρου δεν ψάρωσε μόνο εμένα... αλλά και το Νίτσε (συν τους διανοούμενους της εποχής)!

3. Τίτλος βιβλίου: Ο ένοικος
Συγγραφέας: Ρολάντ Τοπόρ
θετικά: απλότητα γραφής, χιούμορ κι εμπνευσμένη αποτύπωση της φρίκης και του τρόμου!

αρνητικά: τίποτα άξιο αναφοράς στ' αλήθεια.

bonus tip: η σελίδα 57. Τελικά τι συνιστά το εγώ του ανθρώπου;

4. Τίτλος βιβλίου: Τοστ ζαμπόν

Συγγραφέας: Τσαρλς Μπουκόφσκι
θετικά: διεισδυτικότητα, συναίσθημα, χιούμορ, απλότητα κι η μοναδική οπτική του Τσαρλς Μπουκόφσκι.

αρνητικά: αφού το τελειώσεις αηδιάζεις με τους πάντες!

bonus tip: η σκηνή με τον συμμαθητή και ο τρόπος που την "κλείνει".

5. Τίτλος βιβλίου: Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι

Συγγραφέας: Οσκαρ Ουάιλντ
θετικά: έξυπνες ατάκες, καλός ρυθμός και σασπένς που σε κρατάει μέχρι την τελευταία σελίδα (πρόκειται για υπαρξιακό θρίλερ).

αρνητικά: οι σελίδες που φλυαρεί για τα βάζα και τις Περσικές μπουχάρες...

bonus tip: οι ατάκες του Λόρδου Χένρυ στα τραπεζώματα της μπουρζουαζίας!

6. Τίτλος βιβλίου: Ταξίδι στην άκρη της νύχτας

Συγγραφέας: Λουίς Φερντινάν Σελίν

θετικά: η εμπνευσμένη γραφή και το πάθος του Σελίν, δημιουργούν το καλύτερο ξεκίνημα βιβλίου στην ιστορία της λογοτεχνίας!

αρνητικά: όπως κάθε μεγάλο (ποσοτικά) κείμενο αυτού του κόσμου, δεν αποφεύγει να κάνει κοιλιά από την μέση και μετά...

 bonus tip: οι 150 πρώτες περίπου σελίδες...

7. Τίτλος βιβλίου: Ρώτα τον άνεμο

Συγγραφέας: Τζων Φάντε

θετικά: Όπως είπε ο Μπουκόφσκι, "ο Τζων Φάντε δε φοβάται το συναίσθημα ποτέ". Επίσης, έχει χιούμορ.

αρνητικά: οι πρώτες 30 σελίδες μοιάζουν δυσνόητες και κάπως κακογραμμένες, πράγμα που δεν πρέπει να σε αποθαρρύνει καθόλου.

bonus tip: η πρώτη συνάντηση στο καφέ.

Το ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ατενσιοχοριλίκι στο θάνατο που ΠΡΕΠΕΙ να σταματήσεις τώρα!

   Το διαδικτυακό πένθος στα χρόνια των Social Media

    Έχει συμβεί ξανά και στο μέλλον θα γίνει και πάλι. Ωστόσο, με αφορμή το θάνατο του Kobe Bryant καθώς και του διαδικτυακού θρήνου που στήθηκε στα social media, παίρνω το θάρρος να παραθέσω εδώ πέρα κάποια μηνύματα που γράφτηκαν δημοσίως εκείνες τις ημέρες σε μπασκετικό φόρουμ:


"Πρώτη φορά που μπαίνω Facebook και ψυχοπλακωνομαι........ Αχ ρε Χαρε όχι και τη 14χρονη....φοβήθηκες ότι θα γίνοταν και αυτή το επόμενο αστέρι στ γυναικείο μπάσκετ και τη πήρες νωρις".

"Οχι και τα παιδακια ρε γαμωτο...
Ποσο κριμα και για την κορη του και για το παιδακι του αλλου συνεπιβατη...
Απιστευτη τραγωδια.Δυναμη στις μαναδες τους πραγματικα".

"ΔΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΈΨΩ ΘΕΈ Μ 😥😥😥".

"Δυστυχώς οι νεκροί τελικά ήταν 9, ο πιλότος και 8 επιβάτες, εκ των οποίων οι 4 που αναφέρθηκαν...".

"Τελευταίες πληροφορίες...Στο ελικόπτερο ήταν μόνο η μία κόρη του Κόμπι, η Gianna. Οι άλλοι 3 νεκροί είναι ο πιλότος και ενα ζευγάρι, η κόρη του οποίου επαιζε μπάσκετ μαζί με την Gianna".

Ας είμαστε λίγο ειλικρινείς

    

    Παρατηρείτε κι εσείς κάτι; Υπάρχει μια διάθεση "απόλαυσης" εδώ πέρα και αυτή η κρυφή κανιβαλιστική απόλαυση εκφράζεται με περαιτέρω πληροφορίες για το νεκρό, με διάθεση για κουτσομπολιό και με θεατρινισμούς που δεν έχουν καμία ρεαλιστική υπόσταση γιατί:

α) οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ συγγενική, φιλική ή ίσως πνευματική σχέση με το νεκρό που να αιτιολογεί ένα τέτοιο συναίσθημα πένθους. 

β) τα σχόλια τους δεν εξυπηρετούν τίποτα μιας και κανένας από τους συγγενείς -που έχουν πραγματική ανάγκη από παρηγοριά και συμπόνοια- δεν πρόκειται να τα διαβάσει ΠΟΤΕ και

γ) ο αληθινός ανθρώπινος πόνος είναι βουβός. ΝΑΙ ΜΑΡΘΕΣ ΒΟΥΡΤΣΗ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ, ΒΟΥΒΟΣ! Δεν εκφράζεται με φωναχτές ατάκες του τύπου "ΩΙΜΕ τι μας βρήκε" ή "μακάρι να μην ξημέρωνε ποτέ αυτή η ημέρα" αλλά με ειλικρινή και βαθιά συναισθηματική απόσυρση, με έλλειψη όρεξης να ακολουθήσεις ακόμα και την παραμικρή σου συνήθεια και τόσα ακόμα συναισθήματα που είναι αδύνατον να καταγραφούν εδώ πέρα αυτή τη στιγμή...

Συμπέρασμα

    O μόνος τελικά που εξυπηρετείται απ' όλο αυτό αγαπημένε μου ανθρωποχιμπατζή, είναι το φιλάρεσκο ένστικτο σου καθώς και το κανιβαλίστικο ένστικο των γύρω σου. Δεν είναι εγκληματικό ούτε και μη εξηγήσιμο αλλά είναι τουλάχιστον καιρός να το αντιληφθείς. Προτού λοιπόν ετοιμαστείς για την επόμενη βαρύγδουπη ατάκα πένθους, θυμήσου ότι ο θάνατος κάποιου -όσο σημαντικός ή ασήμαντος σου μοιάζει-, ίσως ν' αξίζει για μία και μόνη φορά να κάνεις κάτι που δεν έχεις κάνει ποτέ μέχρι τώρα, να βγάλεις το σκασμό σεβόμενος με τη σιωπή σου αυτούς που πενθούν πραγματικά.

ΥΓ: το μικρό σημερινό άρθρο, δεν αναφέρεται φυσικά σε ανθρώπους που έγραψαν ένα "κρίμα" ή ένα "RIP" ή πόσταραν δημοσίως τη φωτογραφία του Bryant προσπαθώντας να ξεγελάσουν κάπως την υπαρξιακή τους αγωνία...

Η απαράδεκτη πολιτική ορθότητα και κάποια μικρά παραδείγματα

      Πολιτική ορθότητα: μια αυξανόμενη τάση κοινωνικού ελέγχου που θέλει τους ανθρώπους να αισθάνονται συγκεκριμένα πράγματα για συγκεκριμένα θέματα και να εκφράζονται με συγκεκριμένους τρόπους. Μια τάση που στην ουσία απαγορεύει την ελευθερία γνώμης με τον πιο ύπουλο τρόπο: με την ταμπέλα που θα φοράει ο εκάστοτε εκφραστής της αμέσως μετά τη  διατύπωση της άποψης του...

   Με βάση αυτές τις σκέψεις λοιπόν, τολμάμε να αναφέρουμε τέσσερις τέτοιες περιπτώσεις κι ο Θεός βοηθός.

Περίπτωση κορεκτίλας νούμερο 1: κράξιμο σε κάποιον που φλερτάρει και χαρακτηρισμός της πράξης αυτής σαν σεξουαλική παρενόχληση.

Τι ισχύει πραγματικά: σύμφωνα με την Ελληνική νομοθεσία και τον νόμο 3769/2009, σεξουαλική παρενόχληση ορίζεται "όταν εκδηλώνεται οποιαδήποτε μορφή ανεπιθύμητης λεκτικής, μη λεκτικής ή σωματικής συμπεριφοράς σεξουαλικού χαρακτήρα με σκοπό την προσβολή της αξιοπρέπειας ενός προσώπου, ιδίως με τη δημιουργία εκφοβιστικού, εχθρικού, εξευτελιστικού, ταπεινωτικού ή επιθετικού περιβάλλοντος"... Η "καλημέρα" ή το "έχεις χρόνο για καφέ" δεν πληρούν σε καμία περίπτωση αυτές τις προϋποθέσεις...

Ποιοι το υποστηρίζουν: αποτυχημένοι celebrities, ακραίες φεμινίστριες και άντρες που είναι αυστηρότεροι κι απ' τις ίδιες, έχοντας το φόβο να μη χαρακτηριστούν φαλλοκρατικά γουρούνια και εν δυνάμει βιαστές.

Περίπτωση κορεκτίλας νούμερο 2: κάποιος που πεθαίνει, χαρακτηρίζεται στην κηδεία του σαν ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου!

Τι ισχύει πραγματικά: ο θάνατος κάποιου είναι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ από το χαρακτήρα του! Μπορεί αυτός που πέθανε να ήταν καθίκι ή ψυχούλα ή οτιδήποτε άλλο φαντάζεσαι. Δεν μεταμορφώνεσαι σε καλό άνθρωπο επειδή πέθανες, ούτε εσύ είσαι κακός κι αμαρτωλός επειδή ζεις! Δε χρειάζεται συνεπώς να λες αυτή την αηδία τη στιγμή του καφέ της παρηγοριάς ούτε φυσικά και να σπιλώνεις τη μνήμη του μακαρίτη λέγοντας ότι σου χρώσταγε λεφτά ή ότι ήτανε χουντικός. Δώσε συλληπητήρια και σκάσε.

Ποιοι το υποστηρίζουν: οι συγγενείς κι οι φίλοι του θανόντα. Η ενοχή για πράξεις απέναντι του όσο ζούσε καθώς κι η θλίψη για το γεγονός του θανάτου, αποτελούν πιθανές αιτίες γι' αυτή την ορθή κλισεδούρα...

 

Περίπτωση κορεκτίλας νούμερο 3: Ταινία με πρωταγωνιστές μαύρους που κράζουν λευκούς για δυο ώρες, κρίνεται απ' τον περίγυρο ως βαθιά αντιρατσιστική! Η ορθότητα εδώ εκφράζεται έμμεσα. Δεν υπάρχει στο λόγο αλλά στο κριτήριο που χρησιμοποιεί η μάζα για ν' αποφασίσει αν κάτι αξίζει την αποθέωση ή το φρικτό της μίσος. Εννοείται φυσικά πως δεν έχω κανένα πρόβλημα με την αποθέωση ή το κράξιμο στον οποιοδήποτε -αν στοιχειοθετείται από επιχειρήματα- γιατί ακριβώς σιχαίνομαι την ορθότητα και γιατί κανένας δεν κινδυνεύει από την οπτική ενός ταλαντούχου ή ατάλαντου σκηνοθέτη εκτός αν είναι ο Γκέμπελς. Ωστόσο, έχω πρόβλημα με τα επιλεκτικά κριτήρια. Αν συνέβαινε το αντίθετο, αγανακτισμένοι διαδηλωτές θα έκαιγαν το Σύνταγμα για τέσσερις σερί ημέρες, τώρα όμως, αυτό το ευχάριστο κατά τ' άλλα θριλεράκι βαφτίζεται καλλιτεχνικά ορθό και καταγγελτικό. Σωστά;

Τι ισχύει πραγματικά: αν δεν μιλάμε για την εποχή της δουλείας και μιλάμε για το μακρινό... έτος 2017, τότε συμβαίνει το εξής: μια τέτοια ταινία είναι πιθανότατα το ίδιο ρατσιστική με την αντίθετη εκδοχή της ή ίσως ούτε αυτό αλλά σίγουρα δεν πρόκειται για ένα έπος κατά του ρατσισμού. Ναι, ακόμα κι αν αυτή έχει γυριστεί από έναν μαύρο σκηνοθέτη. Ο ρατσισμός δεν έχει μονάχα την πλευρά που σε βολεύει και όχι, δεν είμαι politically correct γράφοντας κάτι τέτοιο, απλούστατα χρησιμοποιώ απ' την ανάποδη, το ίδιο ακριβώς επιχείρημα που χρησιμοποίησε το κάθε μαλακιστήρι που έβγαινε απ' το cinema και κατέγραφε τις απόψεις του στο Αθηνόραμα σχετικά με το βαθύ αντιρατσιστικό μήνυμα του σκηνοθέτη.

Ποιοι το υποστηρίζουν: "ευαίσθητοι" νέοι που φέρουν την ενοχή της δυτικής κοινωνίας απέναντι σε ανθρώπους που κάποτε οι προπαππούδες τους εκμεταλλεύτηκαν και φέρθηκαν άθλια. Αυτό φυσικά ισχύει (αν ο παππούς σου ήταν Αγγλος ή Ισπανός αποικιοκράτης κυρίως) αλλά δε φταις εσύ! Δεν έχεις ευθύνη αν η ανθρωπότητα έπραττε βίαια για πρώτες ύλες όπως κι ένας εικοσάχρονος σημερινός Γερμανός δεν ευθύνεται για τις κτηνωδίες του Χίτλερ. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα θεωρήσεις πως κάποιος αξίζει την αγάπη ή το θυμό σου, σταμάτα να κοιτάς το χρώμα για να αποφασίσεις τι πρέπει να νιώσεις και κρίνε τον καθένα για τις πράξεις του και μόνο.



Περίπτωση κορεκτίλας νούμερο 4: αποθεωτικά σχόλια που γράφονται για την απόφαση των διοικούντων ομάδας μπάσκετ να καταργήσει τις μαζορέτες! Ναι, συνέβη σε blog που διαβάζω. Ένας παπάρας μετέφερε την είδηση στο forum με καμάρι λες και καταργήθηκε η δουλεία και ένας άλλος παπάρας την αποθέωσε με ύφος χιλίων ανθρωπιστικών καρατίων.

Τι ισχύει πραγματικά: πρώτον, οι μαζορέτες δεν αποτελούν θύματα trafficking, ούτε είναι εκεί με το ζόρι, ούτε τις έβαλε κάποιος να κουνιούνται πέρα δώθε με το πιστόλι στον κρόταφο, ούτε τις εξανάγκασαν! Οι μαζορέτες χορεύουν επειδή το θέλουν. Δεύτερον, η ερμηνεία του αισθησιακού που δίνει η politically correct μάζα γι' αυτό το είδος χορού είναι η ερμηνεία που πηγάζει απ' τα δικά της συντηρητικά μάτια και τρίτον, ακόμα κι αν πρόκειται για κάτι το αισθησιακό -λες και τους αγώνες της Ευρωλίγκας περιμέναμε για να καυλώσουμε-, ποιοι είναι αυτοί που αποφασίζουν ότι αυτό είναι προσβλητικό για το γυναικείο φύλο; Πάρτο χαμπάρι νεαρέ κορεκτάκια, η απόφαση που αποθέωσες δεν άλλαξε τίποτα στον πλανήτη εκτός απ' το ότι έστειλε κάποιες νεαρές χορεύτριες συντομότερα στο ταμείο ανεργίας.

Ποιοι το υποστηρίζουν: οι χιπστεράδες του κόσμου αυτού. Κοκκάλινος σκελετός, περισπούδαστο ύφος και μια ατέρμονη δίψα για σοβαρολογία στα πάντα.