Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου 2025

It's movie time: Sex and Lucia (2001)

Σεξ-και-η-Λουσία-νησί-Φορμεντέρα-θάλασσα-φως


Σκηνοθεσία: Julio Medem

Βαθμολογία Imdb: 7,0

Είδος: Μυστηρίου/Δράμα

Μικρή περίληψη: Μετά την εξαφάνιση του φίλου της, μια νεαρή γυναίκα ταξιδεύει σε κάποιο απομονωμένο νησί της Μεσογείου ψάχνοντας καταφύγιο και απαντήσεις...

Γιατί να τη δεις: Εδώ και χρόνια, έχω βίτσιο με τρία συγκεκριμένα πράγματα: με τον αέρα, με τη θάλασσα και το φως. Για να 'μαι ειλικρινής λοιπόν, ο βασικότερος λόγος που προτείνεται η ταινία είναι αυτός: θα ξεχαστείς και θα "ταξιδέψεις" σα να κάνεις 2 μήνες διακοπές στο πιο όμορφο ερημικό νησί της φαντασίας σου. Και παρά τα σκηνοθετικά ελαττώματα που διακρίνω στο Medem, δε μπορώ να μην παραδεχτώ ότι ο τύπος αυτός έχει το χάρισμα να κινηματογραφεί τα προαναφερθέντα καλύτερα απ' τον καθένα. Γιατί προφανώς έχει κι αυτός την ίδια εμμονή αλλιώς δεν εξηγείται η επανάληψη αυτών των μοτίβων στις πρώτες του ταινίες ούτε και το πόσο καλά καταφέρνει να τις αποτυπώσει στο πανί. Στο Sex and Lucia ή Lucia y el sexo, η φωτογραφία του Kiko De la Rica μετατρέπει αυτό το φως που είναι τόσο εξοργιστικά υπέροχο, σε σύμβολο της αποκάλυψης του μυστηρίου ή τουλάχιστον αυτό πιστεύω εγώ. Η ταινία γυρίστηκε στη Μαδρίτη ελάχιστα και κυρίως στη Φορμεντέρα που είναι για τους Ισπανούς ότι είναι οι Κυκλάδες για εμάς. Η αφήγηση είναι ρευστή και μοιάζει με παζλ όπου η πραγματικότητα με τη φαντασία συνδέονται. Δεν κουράζει αλλά αντίθετα, ο ρυθμός που είναι υπνωτιστικός καθώς και το μυστήριο που ξετυλίγεται αργά, σε κρατάει μέχρι το τέλος. Για το τέλος, η μουσική του Alberto Iglesias είναι απ' τις πιο μνημειώδεις που θυμάμαι στον κινηματογράφο και η σκηνή με το φεγγάρι μια από τις ομορφότερες που είδα ποτέ μου. Το τελευταίο, χωρίς καμιά απολύτως υπερβολή.

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2020

Πρόταση ψυχαγωγίας: 7 κλασσικά (και λιγότερο κλασσικά...) βιβλία που αξίζουν την προσοχή σου!

    Λογοτεχνικές βιβλιαράρες που πρέπει να διαβάσεις


1. Τίτλος βιβλίου: Το Περιστέρι
Συγγραφέας: Πάτρικ Ζίσκιντ
θετικά: ακρίβεια γραφής, ακρίβεια ιδέας, ευανάγνωστο, ισχυρή δομή και ψυχολογικό βάθος. Τα πάντα δένουν υπέροχα, τίποτα το περιττό!
αρνητικά: αν δεν είσαι ηλίθιος κανένα.
bonus tip: η "φορτισμένη" περιγραφή τη στιγμή της καταιγίδας...





2. Τίτλος βιβλίου: Έγκλημα και Τιμωρία
Συγγραφέας: Φίοντορ Ντοστογιέφσκι
θετικά: η παθιασμένη ιδέα, το ψυχολογικό βάθος και το απίστευτο σασπένς.
αρνητικά: κάποιες φορές μπορεί και να πλατιάζει...
bonus tip: η σκηνή του ονείρου δεν ψάρωσε μόνο εμένα... αλλά και το Νίτσε (συν τους διανοούμενους της εποχής)!





3. Τίτλος βιβλίου: Ο ένοικος
Συγγραφέας: Ρολάντ Τοπόρ
θετικά: απλότητα γραφής, χιούμορ κι εμπνευσμένη αποτύπωση της φρίκης και του τρόμου!
αρνητικά: τίποτα άξιο αναφοράς στ' αλήθεια.
bonus tip: η σελίδα 57. Τελικά τι συνιστά το εγώ του ανθρώπου;





4. Τίτλος βιβλίου: Τοστ ζαμπόν
Συγγραφέας: Τσαρλς Μπουκόφσκι
θετικά: διεισδυτικότητα, συναίσθημα, χιούμορ, απλότητα κι η μοναδική οπτική του Τσαρλς Μπουκόφσκι.
αρνητικά: αφού το τελειώσεις αηδιάζεις με τους πάντες!
bonus tip: η σκηνή με τον συμμαθητή και ο τρόπος που την "κλείνει".





5. Τίτλος βιβλίου: Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι
Συγγραφέας: Οσκαρ Ουάιλντ
θετικά: έξυπνες ατάκες, καλός ρυθμός και σασπένς που σε κρατάει μέχρι την τελευταία σελίδα (πρόκειται για υπαρξιακό θρίλερ).
αρνητικά: οι σελίδες που φλυαρεί για τα βάζα και τις Περσικές μπουχάρες...
bonus tip: οι ατάκες του Λόρδου Χένρυ στα τραπεζώματα της μπουρζουαζίας!





6. Τίτλος βιβλίου: Ταξίδι στην άκρη της νύχτας
Συγγραφέας: Λουίς Φερντινάν Σελίν
θετικά: η εμπνευσμένη γραφή και το πάθος του Σελίν, δημιουργούν το καλύτερο ξεκίνημα βιβλίου στην ιστορία της λογοτεχνίας!
αρνητικά: όπως κάθε μεγάλο (ποσοτικά) κείμενο αυτού του κόσμου, δεν αποφεύγει να κάνει κοιλιά από την μέση και μετά...
 bonus tip: οι 150 πρώτες περίπου σελίδες...




7. Τίτλος βιβλίου: Ρώτα τον άνεμο
Συγγραφέας: Τζων Φάντε
θετικά: Όπως είπε ο Μπουκόφσκι, "ο Τζων Φάντε δε φοβάται το συναίσθημα ποτέ". Επίσης, έχει χιούμορ.
αρνητικά: οι πρώτες 30 σελίδες μοιάζουν δυσνόητες και κάπως κακογραμμένες, πράγμα που δεν πρέπει να σε αποθαρρύνει καθόλου.
bonus tip: η πρώτη συνάντηση στο καφέ.










Τρίτη 3 Σεπτεμβρίου 2019

Πρόταση ταξιδιού από Roberta Bruce: 5 προτάσεις για ένα αξέχαστο τριήμερο στο ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Βερολίνο αυγουστιάτικα; Τα τελευταία καλοκαίρια επιλέγω κάθε δεκαπενταύγουστο να απαρνηθώ τις κυκλαδίτικες παραλίες και να επισκεφτώ ευρωπαϊκούς προορισμούς. Ιδανική θερμοκρασία, άνεση χρόνου, ελευθερία και περιπέτεια. Η φετινή μου επιλογή όμως δίχασε. Φαίνεται πως το Βερολίνο έχει ακραίους πολέμιους αλλά και φίλους. Μια πόλη που δεν είναι ψυχαναγκαστικά όμορφη όπως η Βιέννη ή παραμυθένια όπως το Εδιμβούργο, αλλά σε γοητεύει αληθινά. Ομορφιά, αρχιτεκτονική, ποταμός, πάρκα, Ψυχρός Πόλεμος, Χίτλερ, μοντέρνα τέχνη, street art, πλατείες, μνημεία, μουσεία, απομεινάρια του Τείχους, εναλλακτικές γειτονιές, καταλήψεις όλα αυτά συνθέτουν ένα μοναδικό μωσαϊκό. Το Βερολίνο λοιπόν είναι μια ελεύθερη, απόλυτα λειτουργική και ανθρώπινη πόλη. Ο πολιτισμός συναντά την αποτελεσματικότητα και την ιστορία και το αποτέλεσμα είναι μια πόλη που μαζί με τα τραμ της δεν κοιμάται ποτέ. Μια πόλη που αποδέχεται τους πάντες, τα έχει όλα και στα προσφέρει. Αυτές λοιπόν είναι οι πέντε προτάσεις μου για ένα αξέχαστο τριήμερο στο Βερολίνο:



1. Πρόταση για πρωινό και χαλαρό καφέ: Καφέ απέναντι από το Berliner Dom




Κατηφορίζεις προς την Alexanderplatz, θαυμάζεις τον Πύργο της τηλεόρασης και το Συντριβάνι του Ποσειδώνα. Ρίχνεις κλεφτές ματιές στο μεγάλο κατακόρυφο ενυδρείο στο lobby του Raddison Blue Hotel και φτάνεις στην promenade του Σπρέε. Βγάζεις χαριτωμένες photo δίπλα στο Three girls and a Boy και βρίσκεσαι απέναντι από τον Καθεδρικό Ναό του Βερολίνου. Το ιδανικό σημείο για καφέ και φαγητό. Κάθεσαι λοιπόν σε ένα μαγαζί και χαζεύεις τα ποταμόπλοια απολαμβάνοντας την τέλεια θέα και την ηρεμία …..

2. Πρόταση για μάθημα ιστορίας: Memorial of the Murdered Jews of Europe-Check point Charlie-Topographie des Terror




Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ναζιστικές φρικαλεότητες ρίχνουν βαριά τη σκιά τους πάνω στο Βερολίνο. Ένα μέρος της γοητείας της πόλης όμως συνίσταται και στον τρόπο με τον οποίο το Βερολίνο έχει αφομοιώσει τα μελανά σημεία της ιστορίας του (σε αντίθεση με το Λονδίνο, μια πόλη ωδή στον καπιταλισμό, που ακόμη και το 2018 εξακολουθούσε να εξυμνεί τον βρετανικό ιμπεριαλισμό). Σεβασμός, περισυλλογή και διδαχή. Η γκρίζα λιτότητα του μνημείου για τους Δολοφονημένους Εβραίους, η έκταση του οποίου προσπαθεί να αποδώσει το μέγεθος της κτηνωδίας και οι κλασικές φωτογραφίες στο Μνημείο Ελέγχου Charlie είναι η απαραίτητη εισαγωγή για το Topographie des Terrors. Ένα μοναδικό (δωρεάν) μουσείο όπου μέσα από αντίγραφα ναζιστικών εγγράφων και σπάνιων φωτογραφιών ξετυλίγεται κλιμακωτά το κουβάρι από τα πρώτα χρόνια της ανόδου του ναζισμού μέχρι και το τέλος. Ενώ η ιστορία είναι γνωστή τα πραγματικά έγγραφα των Ες-ες έρχονται να της δώσουν μια άλλη τρομακτικότερη διάσταση….


3. Πρόταση γνωριμίας με την εναλλακτική κοινότητα του Βερολίνου: Γέφυρα Oberbaum-Kreuzberg




To Βερολίνο δεν φημίζεται για τις γέφυρές του. Η γέφυρα Oberbaum αποτελεί εξαίρεση. Κινείσαι προς το Ανατολικό πια Βερολίνο. Οι εικόνες αλλάζουν, ο κόσμος είναι διαφορετικός και συναντάς κοντά στο East Side Gallery ένα από τα μεγαλύτερα σε μήκος απομεινάρια του τείχους που έχει στολιστεί με εντυπωσιακά και πρωτότυπα graffiti, πραγματικά έργα street art. Περπατώντας κατά μήκος του τείχους αισθάνεσαι λιγάκι την ατμόσφαιρα του Ψυχρού Πολέμου. Τα νεανικά πρόσωπα της εναλλακτικής κοινότητας ξεκουράζονται δίπλα στη γέφυρα. Διασχίζεις την όμορφη Oberbaum και καταλήγεις στην περιοχή Kreuzberg. Η πιο ζωηρόχρωμη, καλλιτεχνική και εναλλακτική περιοχή του Βερολίνου, στην οποία τα δικά μας Εξάρχεια θέλουν και πρέπει να μοιάσουν…

4. Πρόταση γνωριμίας με το «παλιό» Βερολίνο: Schloss Charlottenburg-Spandau




Η αλήθεια είναι ότι δεν αγαπώ ιδιαίτερα τα εσωτερικά διαμερίσματα των ανακτόρων ως αξιοθέατα, με εξαίρεση ίσως το Stirling στη Σκωτία. Από την άλλη, λατρεύω τους κήπους τους. Οι μπαρόκ και αγγλικοί κήποι του Charlottenburg, της θερινής κατοικίας του οίκου των Hohenzollern, προσφέρουν το ιδανικό σκηνικό για χαλάρωση και περίπατο. Απολαμβάνεις το γλυκό σου στο καφέ των κήπων και παίρνεις το λεωφορείο για να καταλήξεις στο Spandau. Βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά του Σπρέε πια. Η μεσαιωνική πόλη του Spandau ιδρύθηκε το 1197. Χάνεσαι στα στενά σοκάκια γύρω από τον καθεδρικό Nikolaikircke, χαζεύεις την παλαιότερη κατοικία του Βερολίνου, ένα γοτθικό σπίτι των αρχών του 16ου αιώνα, και απολαμβάνεις τη βερολινέζικη κουζίνα σε ένα από τα στενά….

5. Πρόταση γνωριμίας με το αστικό Βερολίνο και δείπνο: Prenzlauer Berg




Η συνοικία Prenzlauer στο παρελθόν ήταν εργατική γειτονιά του Ανατολικού Βερολίνου. Το συνειδητοποιείς άλλωστε βολτάροντας στο Μνημείο του Τείχους και περπατώντας παράλληλα με το τσιμεντένιο κουφάρι που παλιά χώριζε την πόλη και τις ζωές των κατοίκων της στα δυο. Μετά την επανένωση και τον μετασχηματισμό της, η περιοχή έχει μεταμορφωθεί σε μια ζωηρόχρωμη γειτονιά, που σε φέρνει σε επαφή με το σύγχρονο αστικό Βερολίνο. Χαζεύεις τον Πύργο Kulturbrauerei, απομεινάρι της μυθικής βερολινέζικης ζυθοποίας Schultheiss και χάνεσαι στους ήρεμους δρόμους κάτω από τις καστανιές και τα πλατάνια για να καταλήξεις στην Kollwitzplatz. Καθώς σουρουπώνει, εστιατόρια, μαγαζάκια με παριζιάνικο αέρα, καφέ και pubs προσφέρουν αυτό που χρειάζεσαι για το κλείσιμο μιας μέρας που τελικά άξιζε να ζήσεις. Γιατί ό,τι και να ακούς το Βερολίνο είναι μια πόλη που ΑΞΙΖΕΙ να επισκεφτείς ξανά και ξανά…


Roberta Bruce