It's movie time (6): Don Juan DeMarco (1994)

Σκηνοθεσία: Jeremy Leven

Imdb rating: 6,7

Είδος: Comedy/Drama

Plot: "Ένας νεαρός που κάνει απόπειρα αυτοκτονίας ισχυρίζεται πως είναι ο Δον Ζουάν ενώ ένας ψυχίατρος που βγαίνει στη σύνταξη προσπαθεί να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα". 

Γιατί να τη δεις: Καταρχάς γιατί είσαι πάνω από 30 (πιτσιρικάδες περιττό να την επιχειρήσετε) και μπορείς να την καταλάβεις. Βασικά δεν την καταλαβαίνεις απλώς, τη ν-ι-ώ-θ-ε-ι-ς. Νιώθεις το μικροαστισμό των γύρω σου, νιώθεις τη φθορά της καθημερινής πραγματικότητας. Kάπως έτσι, διαλέγεις γρήγορα μεριά και συντάσσεσαι με τον πρωταγωνιστή της ταινίας, με αυτό το γελοίο τύπο με το γλιμμένο μαλλί και τη μάσκα του Ζορό που παρ' 'ολ' αυτά, έχει μέσα του κάτι το ζωντανό. Κατά δεύτερον, γιατί η ταινία σε πλημυρίζει από υπέροχες εικόνες του διαμαντένιου ωκεανού, του πορτοκαλί ήλιου και των υπέροχων χρωμάτων την ώρα που ένα απαλό αεράκι θροϊζει στ' αυτιά σου και κατά τρίτον, γιατί γουστάρεις επιτέλους να δεις μια ταινία με υπέρβαση χαρακτήρα! Και τη βλέπεις. 

Μειονεκτήματα: Οκ, το ξέρω ότι συμβαίνει και θα το πω όσο πιο απλά γίνεται: το σενάριο της ταινίας δεν πατάει πουθενά. Μπορεί να είμαι λίγο υπερβολικός αλλά όντως δε βγάζει ιδιαίτερο νόημα. Και κάποιες ασάφειες είναι δεδομένες. Από κει και πέρα, μη σοκάρεσαι που στην προτείνω. Γιατί αυτό δε σημαίνει ότι το Don Juan DeMarco είναι κακή ταινία. Απλoύστατα, το σενάριο εξυπηρετεί την κεντρική ιδέα (που είναι γαμάτη) και γι' αυτό μπαίνει σε δεύτερη μοίρα. 

It's NOT a movie time (1): The Father (2020)

Σκηνοθεσία: Florian Zeller

Βαθμολογία Imdb: 8,3 (!) 

Είδος: Drama

Γιατί να ΜΗ τη δεις: Καταρχήν, γιατί η ζωή δεν είναι ατέλειωτη κι ο χρόνος σου είναι πολύτιμος. Κατά δεύτερον, γιατί το The Father είναι μια πραγματικά βαρετή και μέτρια ταινία. Και τ' ότι υπήρξαν εξαιρετικές κριτικές για μια τόσο βαρετή και μέτρια ταινία, φανερώνει και το πόσο μεγαλη έλλειψη υπάρχει στην Ευρώπη μα και στον κινηματογράφο εν γένει, από αληθινό σκηνοθετικό και σεναριακό ταλέντο. Είμαστε ξελιγωμένοι για καλές ταινίες. Ζητάμε όμως νερό και μας δίνουν ξύδι. Κι απ' το πολύ το ξύδι, στο τέλος το πιστεύουμε ότι είδαμε και κάποιο αριστούργημα τύπου Άγριες Φράουλες. Λοιπόν, η αλήθεια είναι αυτή: οι μεγάλοι σκηνοθέτες αποδήμησαν ή είναι πια 90 χρονών και μας έμειναν οι hipsters. Εγωπαθείς τριανταπεντάχρονοι που νομίζουν πως έχουν να πουν κάτι σπουδαίο για τη ζωή μ' ένα περισπούδαστο μαλακισμένο υφάκι ανωτερίλας. Και τι καταφέρνουν να πούνε; Μαλακίες. Ίσως τελικά, να φταίει η ευμάρεια μέσα στην οποία ζουν οι δυτικές κοινωνίες εδώ και κάποιες δεκαετίες, ποιος ξέρει. Στα της ταινίας τώρα. Ας πούμε ότι είσαι ο σκηνοθέτης του The Father κι είχες μια καλή ιδέα. Πώς γίνεται να πιστεύεις ότι με την επανάληψη ενός έξυπνου σεναριακού ευρήματος δέκα φορές θα προκαλέσεις το ενδιαφέρον για ενενήντα λεπτά; Και πόσο τεμπέλης είσαι, για να πιστεύεις πως μια ταινία δωματίου που δεν έχει κανένα σχεδόν εξωτερικό πλάνο θα είναι ενδιαφέρουσα μόνο και μόνο με την επανάληψη της ίδιας ιδέας;  Επειδή παίζει ο Άντονι Χόπκινς και είναι εξαιρετικός; Επειδή υπάρχει ένα ξέσπασμα στο τέλος; Μόνο μια οπτική γωνία παίζει σ' αυτή την ασθένεια και τίποτα άλλο; Όχι αυτάρεσκε Florian Zeller, αυτό δε φτάνει.

Μειονέκτηματα: Ότι κινηματογραφήθηκε.

Ο δικαιωματισμός σου και σε ποιο σημείο (οφείλει να) σταματάει...

 "Η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζουν να θίγονται τα όρια της ελευθερίας των άλλων".    

Ηχεία στο δρόμο

Έχεις κάθε δικαίωμα: ν' ακούς μουσική στο σπίτι ή στ΄ αμάξι σου ή ακόμα και να βάζεις κολάν και να χορεύεις με τραγούδια της Barbra Streisand. 

Δεν έχεις δικαίωμα: να βάζεις ηχεία στο δρόμο και να χαλάς την ηρεμία των άλλων. ΔΕ ΖΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ. Και σταμάτα να κοιτάζεις υπερήφανος δεξιά κι αριστερά για να δεις αν σε κοιτάζουν, λίγη τσίπα.

Graffiti

Έχεις κάθε δικαίωμα: να βάφεις τους τοίχους του δωματίου σου, να ζωγραφίζεις σε κάτι που σου ανήκει ή να κάνεις τατουάζ με σύμβολα σοφίας πάνω στο δεξί σου κωλομέρι.

Δεν έχεις δικαίωμα: να κάνεις graffiti και να ταγκάρεις δημόσιους τοίχους και δη πανέμορφα νεοκλασσικά στο κέντρο της πόλης. Δείξε επιτέλους λίγο σεβασμό στους γύρω σου ρε καθίκι.

Κλείσιμο δρόμων

Έχεις κάθε δικαίωμα (ΠΡΟΣΟΧΗ: ακολουθεί politically correct βαρετό λογύδριο): να διαδηλώσεις σε μια πλατεία για κοινό και δίκαιο στόχο. Η επικοινωνία ενός προβλήματος, αποτελεί προϋπόθεση για τη λύση του.

Δεν έχεις δικαίωμα: Να κλείνεις τους δρόμους! Γιατί όσο δικαίωμα έχεις εσύ να διαδηλώνεις, άλλο τόσο έχω κι εγώ να μπορώ να πάω όπου θέλω και χωρίς να μου φράζεις το δρόμο γιατί θες να διαμαρτυρηθείς για τις βάσεις του ΝΑΤΟ στη Νικαράγουα. 

Εργασία

Έχεις κάθε δικαίωμα (ΠΡΟΣΟΧΗ: ακολουθεί politically correct βαρετό λογύδριο): να μπορείς να εργαστείς με βάση τις ικανότητες σου και χωρίς να μπαίνουν στη μέση κριτήρια κοινωνικής ή φυλετικής προέλευσης. Με λίγα λόγια, να κρίνονται οι δεξιότητες σου και μόνο.

Δεν έχεις δικαίωμα: ν' απαιτείς να σε πληρώνουν οι άλλοι για πάντα και για να κάνεις μια δουλειά που δε χρησιμεύει σε κανέναν ή που δεν πληρείς τις προϋποθέσεις. Σε τελική ας διάβαζες.

Ελεύθερο camping

Έχεις κάθε δικαίωμα: να πληρώνεις δωμάτιο ή έστω να πηγαίνεις σ΄ ένα οργανωμένο camping.

Δεν έχεις δικαίωμα: να κάνεις ελεύθερο camping. Ναι δεν έχεις. Καταρχήν, στήνεις τη σκηνή σου απ' τον Ιούνιο και καβατζώνεις το μέρος. Και δε στήνεις απλή σκηνή αλλά τριάρι στην Κυψέλη. Λοιπές συνήθειες ενός φυσιολάτρη camper: ξέπλυμα κατσαρόλας στη θάλασσα, χέσιμο και θάψιμο στην άμμο, μουσικούλα regge δυνατά, κουβέντα σε αγνώστους φορώντας σαλβάρι και πέταγμα σκουπιδιών στα γύρω δάση. Κι εννοείται πως όλο αυτό το συνδυασμό φυσικότητας, δεν το διαπράττεις σε κανένα απομονωμένο κατσάβραχο αλλά συνήθως σε μια πανέμορφη παραλία. 

Τα 3 είδη του ΨΕΚΑ εν μέσω πανδημίας

Ο super ψέκας 

    

    Μένει στα περιστατικά της θρόμβωσης των εμβολίων (1 στους 100.000) και αγνοεί συνειδητά το αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό του να πεθάνει κανείς απ΄ τον covid σε περίπτωση που νοσήσει. Ο super ψέκας, ανησυχεί για την πιθανότητα να εμφανίσει παρενέργειες σε 10 χρόνια απ' το εμβόλιο (βγάζοντας ουρά ή δέρμα φιδιού πάνω απ' το δεξί κουντεπιέ), αλλά για το παρόν έχει ο Θεός... Συχνά, έχει καταχωρημένους στον υπολογιστή του στατιστικούς πίνακες θανάτων της φαντασίας του και βίντεο που διαμοιράζει στο διαδίκτυο σαν Ευαγγέλιο. Βασικό συστατικό του χαρακτήρα του, η έλλειψη εμπιστοσύνης στην επιστήμη. Δεύτερο βασικό συστατικό του χαρακτήρα του, η απόλυτη εμπιστοσύνη σ' ένα παλιάτσο που πουλάει μαντζούνια και ξόρκια σε Pdf για την περίπτωση που κολλήσει Covid-19.

Αγαπημένη του φράση: "Ξυπνάτε πρόβατα!".

Αντίλογος: Κανένας απολύτως. Δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα συνενόησης.

Ο επαναστάτης ψέκας 

   

     Είναι ο τύπος που θεωρεί φασισμό το να τσιμπηθείς για 2 δευτερόλεπτα (μπας και γλιτώσεις επιτέλους απ' τη χλεμπόνα!) και ασχολείται με το Συνταγματικό του δικαίωμα να μην εμβολιαστεί ενώ ο κόσμος εκεί έξω διαλύεται. Η τοξικότητα του -σε αντίθεση με του super ψέκα-, περιορίζεται συνήθως σε ζητήματα δικαιωμάτων και αφορά την ατομική-ατομικότητα του ατομικού κι εξατομικευμένου δικαιώματος στο να κάνει ότι ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ. Για τον επαναστάτη ψέκα, η λέξη "φασίστας" είναι πασπαρτού και την κολλάει κάθε δεύτερη πρόταση και κυρίως σ΄ εσένα που διαφωνείς.

Αγαπημένη του φράση: "Δικαίωμα μου να μην κάνω το μπόλι σας κωλοφασίστες".

Αντίλογος: Αν τυχόν έρθει ο Χάρος στη ΜΕΘ, μίλα του για το Συνταγματικό σου δικαίωμα να μην εμβολιαστείς. Θα το εκτιμήσει ιδιαίτερα.

Ο νάρκισσος ψέκας

     

    Στην πραγματικότητα, ο συγκεκριμένος δεν είναι ψεκασμένος αλλά νάρκισσος και τζιβάτος. Αφού  έκανε το εμβόλιο καλύπτωντας την κωλάρα του, υπερασπίζεται το δικαίωμα των αντιεμβολιαστών γράφοντας ηρωϊκές ατάκες και πιστεύοντας πως έτσι, υπερασπίζεται τα δικαιώματα των απανταχού     αδικημένων λες κι υπερασπίζεται τα δικαιώματα των Εβραίων στο Γ Ράιχ. Ξεκινάει τη φράση του με το "εγώ έκανα το εμβόλιο (άρα δεν είμαι ψέκας)" και συνεχίζει μ' ένα μεγάλο "αλλά". Κάθε του φράση στάζει ναρκισσισμό κι ανάγκη να τον θεωρούν καλό λαϊκό παιδί. Με λίγα λόγια, η κατάσταση για το συγκεκριμένο είναι πάντα win-win.

Αγαπημένη του φράση: "Έκανα το εμβόλιο αλλα δε θ' ανεχτώ κανέναν να προσβάλλει τους ανθρώπους αυτούς".  

Αντίλογος: Έκανες το εμβόλιο και τώρα ΣΚΑΣΕ μπας και το κάνει και σωθεί κανένας άλλος. 

Μεγάλες (κι ανεκπλήρωτες) προσδοκίες

     Όταν η ελπίδα σε σηκώνει για να σε ρίξει από ψηλά ή αλλιώς οι μεγάλες προσδοκίες που δεν ευοδώθηκαν ποτέ...

Ανεκπλήρωτη προσδοκία νούμερο 1

Κατάσταση: Έχεις ετοιμάσει ταινιάκι, έχεις αράξει στον καναπέ μα νιώθεις υπογλυκαιμία. Ψάχνεις στο ψυγείο, ψάχνεις στα ντουλάπια, ψάχνεις στα συρτάρια και όταν τ' αποφασίζεις, ντύνεσαι όπως όπως και κατευθύνεσαι στο ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς. Η επιβλητική μπρατσαρού είναι εκεί, παρασκευάζοντας μπροστά σου (!) μια τούρτα αμυγδάλου. Σκέφτεσαι "υπέροχα" -γιατί είσαι θύμα- και προχωράς στη βιτρίνα.

Τι φαντάζεσαι: Ότι θα φας κάτι νόστιμο και κυρίως φρέσκο.

Τι συμβαίνει: Mια μπαγιάτικη αηδία που μοιάζει με φλωρεντίνα και σού κρατσανάει τα δόντια.

Ανεκπλήρωτη προσδοκία νούμερο 2

Κατάσταση: Ξεκίνημα φοιτητικής ζωής και μεγάλες προσδοκίες. Φοράς τα καλά σου, παίρνεις προφυλακτικά και κάνεις την εγγραφή. Το ταξίδι ξεκινά!

Τι φαντάζεσαι: παρτάκια σε στυλ American Pie, παρεάκια σε στυλ Friends κι ερωτική ζωή σαν του Rocco στην Ibiza! 

Τι συμβαίνει: παρτάκια σε στυλ "μπουζούκια στον Κιάμο", παρεάκια σε στυλ "ψηλέ, κάνε μια εγγραφή στο κόμμα ρε μαλάκα" κι ερωτική ζωή σαν της κυρά-Σοφίας στο Ρετιρέ. Α, κι αντί για φλερτάκι στο κυλικείο, Microsoft Teams bitches! 

Ανεκπλήρωτη προσδοκία νούμερο 3

Κατάσταση: Τελείωσες το σχολείο και ξεκινάς την ενήλικη ζωή. Οι δρόμοι είναι ανοιχτοί και οι προοπτικές τεράστιες. Οι διαρκείς ονειροπολήσεις σε τρέφουν κι η σιγουριά για το μέλλον σε κατακλύζει.

Τι φαντάζεσαι: Θα αλλάξεις τον κόσμο σαν τον Γκάντι, θα βγάλεις λεφτά σαν τον Ωνάσση και θα σουτάρεις δίποντα σαν το Γκάλη.

Τι συμβαίνει: Δεν άλλαξες τελικά τον κόσμο αλλά τις σχέσεις με τους φίλους απ΄το Λύκειο με τους οποίους έχεις τσακωθεί. Ο μισθός σου είναι οχτακόσια ευρώ κι η μπασκετική σου ικανότητα εξαιρετική μα στη μικρή μπασκετούλα πάνω απ΄την πόρτα.

Ανεκπλήρωτη προσδοκία νούμερο 4

Κατάσταση: Έχεις πληρωθεί και πας να ψωνίσεις αθλητικά παππούτσια. Το βράδυ κανόνισες ποτό και θέλεις να τα φοράς. Σκέφτεσαι να τη φασώνεις στο μπαρ και να τραβάς τα βλέμματα με τα καλοφτιαγμένα σου παπούτσια που δείχνουν το εκλεπτυσμένο σου γούστο, τι είναι άλλωστε η ζωή πέρα από μικρές στιγμές θριάμβου βρε αδερφέ;

Τι φαντάζεσαι: καλές τιμές, παππούτσια απλά και υψηλή αισθητική.

Τι βρίσκεις: αυτό.

Κι αυτό.

Όταν είναι καλύτερο να σιωπάς (part 2)

     Προτάσεις που ξεστομίζεις και θα 'πρεπε να τιμωρηθείς με δημόσιο μαστίγωμα και διαπόμπευση στην Ομόνοια. 

Ατάκα νούμερο 1: "O τυπάς είναι και γαμώ τα παιδιά!". 

Πότε τη λες: Μετά από πρόσφατη γνωριμία στο πλοίο. 

Αντίλογος: Ο τυπάς μπορεί να κρύβει και πτώματα στη σοφίτα. Τον ξέρεις μιάμιση ώρα.

Τι δείχνει για σένα: Είσαι μικρός και άπειρος ή ένας ενθουσιώδης ηλίθιος.

Ατάκα νούμερο 2: "Πίσω απ' όλα κρύβεται η Νέα Τάξη πραγμάτων κι η Μασωνία".

Πότε τη λες: Όταν σε χωρίζουν, το μαγαζί σου κλείνει κι ο μόνος που σου στέλνει μηνύματα είναι η εφορία για ένα χρέος 1600 ευρώ. Με λίγα λόγια, όταν θες να εξηγήσεις την προσωπική σου αποτυχία. 

Αντίλογος: Αν κάτι κρύβεται από πίσω εσύ πως το έμαθες; Κι από ποιον;

Τι δείχνει για σένα: Είσαι ελαφρόμυαλος και μερικώς διαταραγμένος.

Ατάκα νούμερο 3: "Δεν έχω πρόβλημα με τους "τάδε" αλλά...".

Πότε τη λες: Σε συναντήσεις με ανθρώπους με τους οποίους δεν έχεις μεγάλη οικειότητα. Η εισαγωγή είναι αναγκαία για να μοιραστείς στη συνέχεια το ρατσισμό σου με ασφάλεια. 

Αντίλογος: Το ασυνείδητο δεν έχει άρνηση κι επομένως ΕΧΕΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ!

Τι δείχνει για σένα: Είσαι κότα και αυτολογοκρίνεσαι. Θέλεις να σε συμπαθούν όλοι μα κατά βάθος είσαι εγωπαθές αρχίδι.

Ατάκα νούμερο 4: "Δεν ακούω τέτοια μουσική μα θα τη βάλουμε γiα τους γονείς".

Πότε τη λες: Πριν απ' το τραπέζι του γάμου σου για τα σκυλάδικα και τα παραδοσιακά. 

Αντίλογος: Οι γονείς σου επιθυμούν και να μην καπνίζεις, να μην πίνεις μπάφους, να μην ξενυχτάς, να μην οδηγείς μηχανάκι και να μην κάνεις πρωκτικό σεξ.

Τι δείχνει για σένα: Κάτω απ' τα βινύλια των Pink Floyd, κρύβεις κασέτες με Κοντολάζο, Μενιδιάτη και Έφη Σαρρή.

Ατάκα νούμερο 5: "Εμείς είμαστε οι πιο αξιόπιστοι"!

Πότε τη λες: Όταν δουλεύεις για μεγάλο διάστημα στην ίδια εταιρεία. 

Αντίλογος: Εσύ είσαι ένας υπάλληλος κι η εταιρεία που δουλεύεις μια εταιρεία. Δεν είσαστε ένα.

Τι δείχνει για σένα: Έχεις αλλοτριωθεί πλήρως κι έχεις την ανάγκη ν' ανήκεις κάπου. 

Ατάκα νούμερο 6: "Α, εγώ τα λέω σταράτα".

Πότε τη λες: Όταν θες να δικαιολογήσεις το δηλητήριο που στάζει το στοματάκι σου. Το "φούσκωσες σα νερόμπαλα" ή το "απορώ γιατί δε σε παντρεύεται μετά από δυο γεμάτες βδομάδες σχέσης" δε φαίνεται κι η καλύτερη αρχή για μια ανοιχτή συζήτηση.

Αντίλογος: Τα λες σταράτα αλλά θυμώνεις όταν τ' ακούς σταράτα. 

Τι δείχνει για σένα: Είσαι πικρόχολος και δεν έχεις ούτε μια στάλα ενσυναίσθησης.

Επαναστάτες ΧΩΡΙΣ αιτία και το ένοχο μυστικό τους

                      

Τι κάνουν

Σε κουράζουν με τη γκρίνια τους, σε ζαλίζουν με το στυλ τους, σ' ενοχλούν. Ας τους τσεκάρουμε.

O επαναστάτης vegan

Ποιος είναι: Ναρκισσιστής τριαντάχρονος τύπος που αφού έχει ξεκληρίσει 47 λεγεώνες αρνιών κι έχει μπουκώσει 42.000 στρέμματα από βοοειδή της Κάτω Σαξονίας, αποφασίζει ξαφνικά στα 30, πως να σκοτώνεις κάτι ζωντανό είναι ανήθικο και κακό και το γυρίζει στα φυτά και στα ψάρια (που είναι επίσης ζωντανοί οργανισμοί). Το πρόβλημα με τον επαναστάτη vegan δεν είναι φυσικά πως δεν τρώει κρέας, αλλά η αίσθηση ανωτερότητας που τον διαπνέει στις παρέες (κοιτάξτε πόσο υπέροχος άνθρωπος είμαι), τα άστοχα επιχειρήματα και η ανάγκη να πρήζει τα ούμπαλα σ' εσένα που τολμάς να κατεβάσεις μία μπουκιά χοιρινού με ατάκες του τύπου "πως το τρως αυτό;" ή "το ξέρεις ότι αυτό κάποτε (και σε αντίθεση με τον εγκέφαλο του) αποτελούσε έναν ζωντανό οργανισμό;". 

Ένοχο μυστικό: τα βράδια, αφού είναι βέβαιος πως κοιμήθηκαν όλοι, σηκώνεται απ' το κρεβάτι, παίρνει το κινητό, ανάβει το φακό και νυχοπατώντας στο διάδρομο, εισβάλλει στην κουζίνα αθόρυβα, ανοίγει το ψυγείο κι αφού βάλει πρώτα λιπαντικό στο χέρι, κλείνει το φακό και τον παίζει επάνω από μια πιατέλα με πανσέτα χοιρινού.

Ο αισθαντικός επαναστάτης του Facebook

Ποιος είναι: Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς επαναστάτες χωρίς αιτία. Είναι σαραντάρης μουσάτος τρέντουλας που διψώντας για likes περισσότερο κι από εικοσάχρονη influencer, γράφει το επαναστατικό του post στο Facebook, αφού έχει αναφέρει πρώτα ένα προσωπικό του πρόβλημα υγείας, ένα τραυματικό περιστατικό μ' επιδειξία στα παιδικά του χρόνια, ένα τρακάρισμα έξω απ' το Κιάτο που χτύπησε τον αυχένα του κι ένα απόγευμα στο σχολείο που έπαθε διάρροια από χαλασμένη σοκοφρέτα. Στο τέλος, για να είναι σίγουρος ότι η επίκληση στο συναίσθημα θα πιάσει και θα πάρει την πολυπόθητη επιβεβαίωση, προσθέτει και τη φάτσα ενός θλιμμένου κοάλα και εύχεται σε όλους αγάπη και καλό Σαββατοκύριακο.

Ένοχο μυστικό: εκτός από την πείνα στην Αφρική και την τρύπα του όζοντος, περισσότερο τον θλίβει ο χαμηλός αριθμός των likes κάτω απ' τα posts του...

O επαναστάτης του spray

Ποιος είναι: Εικοσάχρονος γόνος βορείων προαστίων που ζώντας σ' ένα σπίτι μ' όλες του τις ανέσεις, τ' απογεύματα επαναστατεί στον κακό καπιταλιστή πατέρα του (αφού πρώτα ρίξει βουτιά στη θερμαινόμενη πισίνα του), τριγυρνώντας στους δρόμους του κέντρου μ' ένα μοδάτο hoodie και γράφοντας σε δημόσια κτίρια (γιατί είναι δικαίωμα του ψηλέ μου) τσιτάτα του τύπου "Έξω το Νατο", "Λευτεριά στο Χρήστο Μπαλωμένο", "Τα σχολειά είναι κελλιά", και "Η φωτιά δε μας καίει, η φωτιά καίει μέσα μας".

Ένοχο μυστικό: Ο χαλασμένος Mac υπολογιστής του αξίας 7.500 ευρώ είναι κι ο βασικότερος λόγος του απύθμενου θυμού του.

Ο επαναστάτης του κώλου

Ποιος είναι: Κλασσικός τυπάρας, πλέον μεσήλικας και μάλλον φαλακρός. Ολόκληρη η ζωή του επαναστάτη του κώλου, υπήρξε μια αντίδραση στο σύγχρονο πολιτισμό, στα ακριβά υφάσματα που διαφθείρουν, στα καλά αυτοκίνητα (που διαφθείρουν), στις όμορφες γυναίκες (που διαφθείρουν) και στις υλικές ανέσεις που μαλθακώνουν τον άνθρωπο και τον κάνουν εξαρτημένο και πιόνι. Όλα αυτά φυσικά μέχρι και τη στιγμή που έπιασε λεφτά σφουγγίζοντας κώλους και σήμερα, στα εξήντα του χρόνια, μπορεί ν' απολαμβάνει με λαχτάρα αυτά τα οποία λάτρευε να μισεί τα προηγούμενα χρόνια της ρηχής του ζωής. Το μισητό στην υπόθεση του επαναστάτη του κώλου βεβαίως, δεν είναι η μεταστροφή στα υλικά αγαθά αλλά η επιμονή στις ίδιες ανούσιες θεωρίες ακόμα κι όταν ο ίδιος αποτελεί εκπρόσωπο του συστήματος που κράζει, δείγμα ψυχικού διχασμού και έλλειψης τσίπας.

Ένοχο μυστικό: λατρεύει τον καπιταλισμό περισσότερο από το Jeff Bezos, τον Bill Gates και το Γιάνγκο Δράκο μαζί.