Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Johnny Depp. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Johnny Depp. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2025

It's movie time: The Ninth Gate (1999)

"Τόλμησε πολύ κι ο κίνδυνος θα έρθει από ψηλά"...
Chateau-de-Puivert


Σκηνοθεσία: Roman Polanski

Είδος: Mystery/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 6,7

Μικρή Περίληψη: Ένας κορυφαίος αναζητητής βιβλίων, αναλαμβάνει να βρει τα τελευταία αντίγραφα μιας σπάνιας τριλογίας που φημολογείται πως έγραψε ο ίδιος ο Διάβολος.

Γιατί να τη δεις: Γιατί πρόκειται για το καλύτερο θρίλερ που έχεις δει με πρωταγωνιστή το Διάβολο. Αν λοιπόν σε φτιάχνει η θεματολογία, τότε έπεσες διάνα. Η Ένατη Πύλη θα σε βυθίσει στον κόσμο της αργά και μεθοδικά, με ψήγματα καλού χιούμορ, τρομακτικής ατμόσφαιρας γι' αυτό που πλησιάζει και κορυφαίας δραματουργίας (Emanuelle Sagnier, Lena Olin, Frank Langella δίνουν ρεσιτάλ κι ακόμα κι ο Johnny Depp είναι υποφερτός). Στον πυρήνα της βρίσκεται ο Κόρσο, ένας  κυνικός αναζητητής βιβλίων που εκμεταλλεύεται τις αδυναμίες των άλλων και για πρώτη φορά βυθίζεται σ' έναν κόσμο που δεν ελέγχει εκείνος και που κάποιος άλλος εκμεταλλεύεται τις δικές του. Η ταινία είναι γεμάτη συμβολισμούς που λειτουργούν στο background και χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς κι αυτό την κάνει σπουδαία. Γιατί πως αλλιώς να χαρακτηρίσεις μια ταινία που ο πρωταγωνιστής της ψάχνει μονίμως χρήματα και φτάνει να κυνηγάει κάτι που δεν έχει τιμή; Σε ποια άλλη ταινία θα βρεις καλύτερη ειρωνεία; Που σου λέει ότι αν θες να συναντήσεις το απόλυτο Κακό -το Διάβολο δηλαδή- δε χρειάζεται να κοιτάξεις έξω αλλά αυτό που είσαι διατεθειμένος να κάνεις; Που δε στα δίνει όλα στο πιάτο αλλά σου λέει ότι αν ψάξεις βαθιά ίσως βρεις αυτό που θέλεις; Για το τέλος και από αισθητικής άποψης, η ταινία έχει υφή που δε θα βρεις εύκολα σε σημερινά φιλμ. Οι οπτικές λεπτομέρειες σπέρνουν. Τα διαβρωμένα απ' το χρόνο σπίτια κι οι βιβλιοθήκες με τα σκονισμένα βιβλία, η σκηνή στο κάστρο όπου αν προσέξεις καλά θα δεις κάτι που δεν περιμένεις ή ακόμα και το soundtrack του Wojciech Killar την απογειώνουν ακόμα περισσότερο και την κάνουν αυτό που είναι: μια απ' τις καλύτερες και πιο διασκεδαστικές ταινίες στη ιστορία του κινηματογράφου.

Πέμπτη 24 Φεβρουαρίου 2022

It's movie time (6): Don Juan DeMarco (1994)


Σκηνοθεσία: Jeremy Leven

Imdb rating: 6,7

Είδος: Comedy/Drama

Plot: "Ένας νεαρός που κάνει απόπειρα αυτοκτονίας ισχυρίζεται πως είναι ο Δον Ζουάν ενώ ένας ψυχίατρος που βγαίνει στη σύνταξη προσπαθεί να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα". 

Γιατί να τη δεις: Καταρχάς γιατί είσαι πάνω από 30 (πιτσιρικάδες περιττό να την επιχειρήσετε) και μπορείς να την καταλάβεις. Βασικά δεν την καταλαβαίνεις απλώς, τη ν-ι-ώ-θ-ε-ι-ς. Νιώθεις το μικροαστισμό των γύρω σου, νιώθεις τη φθορά της καθημερινής πραγματικότητας. Kάπως έτσι, διαλέγεις γρήγορα μεριά και συντάσσεσαι με τον πρωταγωνιστή της ταινίας, με αυτό το γελοίο τύπο με το γλιμμένο μαλλί και τη μάσκα του Ζορό που παρ' 'ολ' αυτά, έχει μέσα του κάτι το ζωντανό. Κατά δεύτερον, γιατί η ταινία σε πλημυρίζει από υπέροχες εικόνες του διαμαντένιου ωκεανού, του πορτοκαλί ήλιου και των υπέροχων χρωμάτων την ώρα που ένα απαλό αεράκι θροϊζει στ' αυτιά σου και κατά τρίτον, γιατί γουστάρεις επιτέλους να δεις μια ταινία με υπέρβαση χαρακτήρα! Και τη βλέπεις. 

Μειονεκτήματα: Οκ, το ξέρω ότι συμβαίνει και θα το πω όσο πιο απλά γίνεται: το σενάριο της ταινίας δεν πατάει πουθενά. Μπορεί να είμαι λίγο υπερβολικός αλλά όντως δε βγάζει ιδιαίτερο νόημα. Και κάποιες ασάφειες είναι δεδομένες. Από κει και πέρα, μη σοκάρεσαι που στην προτείνω. Γιατί αυτό δε σημαίνει ότι το Don Juan DeMarco είναι κακή ταινία. Απλoύστατα, το σενάριο εξυπηρετεί την κεντρική ιδέα (που είναι γαμάτη) και γι' αυτό μπαίνει σε δεύτερη μοίρα.