Πρόταση κινηματογράφου από τη Roberta Bruce: JOKER (2019)

   Βροχερό απόγευμα Δευτέρας. Όταν από την άλλη γραμμή του τηλεφώνου ήρθε η πρόταση του Joker, δέχθηκα μάλλον άνευρα, περισσότερο για να καλωσορίσω τη φετινή φθινοπωρινή καθημερινότητα. Είχα αποφασίσει να μην ξαναδώ blockbuster ταινία, μετά από πολλές βραδιές σε μια κατάμεστη αίθουσα αδιαφορώντας για την ταινία και πιάνοντας τον εαυτό μου να βαριέται...

    Αυτό το βράδυ όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Βρέθηκα σε μια κατάμεστη αίθουσα πάλι, αυτή τη φορά καθηλωμένη, μεταξύ ενός συνεπαρμένου κοινού που δεν έβγαζε άχνα. Η ιστορία του Batman και των διαφορών του με τον Joker είναι λίγο πολύ γνωστή. Για πρώτη φορά όμως έρχεται τόσο στο φως ο σκοτεινός αντίπαλος του υπερήρωα, ένας αντιήρωας που τώρα μίλησε στις καρδιές μας… Η κοινωνική απομόνωση, ο εκφοβισμός, η έλλειψη επαγγελματικής καταξίωσης και η απόρριψη από τους γονείς του ναρκισσιστή ψυχοπαθούς Αrthur Fleck, διαμορφώνουν τη ζοφερή του πραγματικότητα σε έναν κόσμο που δίνει αξία σε εκείνον που έχει τα στοιχεία μιας επιφανειακής επιτυχίας. Ανεβαίνει καθημερινά τον Γολγοθά του ασθμαίνοντας στις σκάλες που οδηγούν στο διαμέρισμά του αλλά και σε εκείνες που οδηγούν στην κοινωνική αποδοχή. Ώσπου μια στιγμή αδικίας μετατρέπει τον Arthur Fleck σε Joker. Από τη στωική αδράνεια μεταπίπτει στην οργισμένη αντίδραση και γίνεται σύμβολο της αλλαγής που θέλει ο κόσμος. ‘Έτσι, το δυστοπικό σύμπαν της ταινίας γίνεται ο καμβάς στον οποίο σκιαγραφείται ο χαρακτήρας ενός κακού που αντιδρά στην αδικία, ενός loser που παίρνει την εκδίκησή του. Κάπου εκεί λοιπόν, ήρθε η κάθαρση για όλα εκείνα τα σχολικά διαλείμματα που περνούσα μόνη σε μια γωνία ή ακούγοντας για το πάρτυ του προηγούμενου Σαββάτου, στο οποίο όμως δεν είχα καλεστεί… Ο Joaquin Phoenix κέρδισε το στοίχημα ενός ρόλου που θα μπορούσε να καταλήξει grotesque, όμως εξελίχθηκε σε θρίαμβο, καταφέρνοντας να φέρει στην επιφάνεια σκοτεινά του κομμάτια. Καταπληκτικός, απόλυτος δικαιούχος του Oscar. Απολαυστική η κίνησή του και τόσο επιτυχημένο το εύρημα του γέλιου-κλαυσίγελου. Εξαιρετική η σκηνοθεσία του Todd Phillips, με σωστή χρήση της σωστής μουσικής (επιτέλους), καλοφτιαγμένες σκηνές βίας και υπέροχα πλάνα μιας φθινοπωρινής Νέας Υόρκης… Μετά από αυτή την τελευταία αφήγηση του Joker, κανείς πλέον δεν μπορεί να πάρει απόλυτα το μέρος του Bruce Wayne. Οι τέλειοι ήρωες αποκαθηλώθηκαν δίνοντας τη θέση τους σε πιο "σκοτεινούς" χαρακτήρες. Άλλωστε, είναι οι σκοτεινές περίοδοι της ζωής μας που μας σμιλεύουν και μας φέρνουν χωρίς λογοκρισία σε επαφή με αυτόν τον εσωτερικό εαυτό μας, απαλλαγμένο από τη μάσκα που από μόνοι μας ή με τη βοήθεια άλλων επιλέγουμε να φορέσουμε…

Roberta Bruce

Προτάση αποφυγής: τρεις καταστάσεις που ΠΡΕΠΕΙ να γλιτώσεις το Σεπτέμβρη στην Αθήνα!

Πρόταση αποφυγής 1: "καφεδάκι" με εργαζόμενο υπάλληλο σε ιδιωτική επιχείρηση.

Πότε το αποφεύγεις: από τις μεσημεριανές ώρες της τελευταίας Κυριακής του Αυγούστου μέχρι το βράδυ της ίδιας ημέρας...

Γιατί το αποφεύγεις: γιατί είναι 31 Αυγούστου, ημέρα Κυριακή. Το καλοκαίρι έχει μόλις τελειώσει (μαζί με την άδεια) και για τον εργαζόμενο υπάλληλο, η επιστροφή στην καθημερινότητα αποτελεί την ωμή πραγματικότητα. Ο άνθρωπος αυτός, βλέπει τις αμέτρητες ώρες σ' ένα γραφείο και τις ατέλειωτες υποχρεώσεις να ξεπροβάλλουν μία μία. Η ξεγνοιασιά αποτελεί παρελθόν και το ξέρει καλύτερα απ' όλους. Τσάμπα θα κουραστείς και θα "ματώσεις" τ' αυτιά σου. Η παρηγοριά που τού προσφέρεις είναι σταγόνα στον ωκεανό και μάταιη. Η κλάψα του για την πραγματικότητα είναι αναπόφευκτη. Σε τελική το επέλεξε, ας πρόσεχε!

Πρόταση αποφυγής 2: το κέντρο της Αθήνας για λόγους ψυχαγωγίας.

Πότε το αποφεύγεις: από τα τέλη Αυγούστου μέχρι τουλάχιστον τα μέσα του Σεπτέμβρη.

Γιατί το αποφεύγεις: γιατί προέρχεσαι απ' την ατμόσφαιρα ενός κυκλαδίτικου νησιού και η Αθήνα δεν είναι ακριβώς μια πόλη με κρεμαστούς κήπους και σκαλιστά συντριβάνια. Είναι μια πόλη πολύβουη, φασαριόζικη, με μηχανάκια στα πεζοδρόμια και σκουπίδια, με αυτοκίνητα που μαρσάρουν στην άσφαλτο και gangstas... μαλακιστήρια που κουβαλάνε κασετόφωνα ακούγοντας τις ρίμες του Snik στο τέρμα. Κατάλαβες τώρα;

Πρόταση αποφυγής νούμερο 3: μεγαλεπίβολοι στόχοι που πρέπει να πετύχεις άμεσα.

Πότε τους αποφεύγεις: από τα τέλη του Αυγούστου που σε πιάνει η τρέλα μέχρι και τις αρχές του Σεπτέμβρη.

Γιατί τους αποφεύγεις: γιατί μετά από μια μακρά περίοδο χαλάρωσης, καταστρέφεις κάθε ικμάδα προσωπικής σου ηρεμίας με άμεση συνέπεια το stress και την πίεση. Είναι ξεκαθαρο φυσικά πως χρειάζεσαι στόχους και κίνητρα ωστόσο χαλάρωσε κι ΑΠΟΛΑΥΣΕ τη ζωή σου όσο μπορείς! Χρειάζεσαι προσαρμογή κι οι στόχοι έπονται, μη βαραίνεις τσάμπα μ' ένα κάρο άχρηστα τούβλα! Ούτως ή άλλως, είτε πετύχεις είτε όχι, η κατάληξη για όλους είναι γνωστή... Τι τρελαίνεσαι λοιπόν;

Πρόταση ταξιδιού από Roberta Bruce: 5 προτάσεις για ένα αξέχαστο τριήμερο στο ΒΕΡΟΛΙΝΟ

Βερολίνο αυγουστιάτικα; Τα τελευταία καλοκαίρια επιλέγω κάθε δεκαπενταύγουστο να απαρνηθώ τις κυκλαδίτικες παραλίες και να επισκεφτώ ευρωπαϊκούς προορισμούς. Ιδανική θερμοκρασία, άνεση χρόνου, ελευθερία και περιπέτεια. Η φετινή μου επιλογή όμως δίχασε. Φαίνεται πως το Βερολίνο έχει ακραίους πολέμιους αλλά και φίλους. Μια πόλη που δεν είναι ψυχαναγκαστικά όμορφη όπως η Βιέννη ή παραμυθένια όπως το Εδιμβούργο, αλλά σε γοητεύει αληθινά. Ομορφιά, αρχιτεκτονική, ποταμός, πάρκα, Ψυχρός Πόλεμος, Χίτλερ, μοντέρνα τέχνη, street art, πλατείες, μνημεία, μουσεία, απομεινάρια του Τείχους, εναλλακτικές γειτονιές, καταλήψεις όλα αυτά συνθέτουν ένα μοναδικό μωσαϊκό. Το Βερολίνο λοιπόν είναι μια ελεύθερη, απόλυτα λειτουργική και ανθρώπινη πόλη. Ο πολιτισμός συναντά την αποτελεσματικότητα και την ιστορία και το αποτέλεσμα είναι μια πόλη που μαζί με τα τραμ της δεν κοιμάται ποτέ. Μια πόλη που αποδέχεται τους πάντες, τα έχει όλα και στα προσφέρει. Αυτές λοιπόν είναι οι πέντε προτάσεις μου για ένα αξέχαστο τριήμερο στο Βερολίνο:

1. Πρόταση για πρωινό και χαλαρό καφέ: Καφέ απέναντι από το Berliner Dom

Κατηφορίζεις προς την Alexanderplatz, θαυμάζεις τον Πύργο της τηλεόρασης και το Συντριβάνι του Ποσειδώνα. Ρίχνεις κλεφτές ματιές στο μεγάλο κατακόρυφο ενυδρείο στο lobby του Raddison Blue Hotel και φτάνεις στην promenade του Σπρέε. Βγάζεις χαριτωμένες photo δίπλα στο Three girls and a Boy και βρίσκεσαι απέναντι από τον Καθεδρικό Ναό του Βερολίνου. Το ιδανικό σημείο για καφέ και φαγητό. Κάθεσαι λοιπόν σε ένα μαγαζί και χαζεύεις τα ποταμόπλοια απολαμβάνοντας την τέλεια θέα και την ηρεμία …..

2. Πρόταση για μάθημα ιστορίας: Memorial of the Murdered Jews of Europe-Check point Charlie-Topographie des Terror

Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και οι ναζιστικές φρικαλεότητες ρίχνουν βαριά τη σκιά τους πάνω στο Βερολίνο. Ένα μέρος της γοητείας της πόλης όμως συνίσταται και στον τρόπο με τον οποίο το Βερολίνο έχει αφομοιώσει τα μελανά σημεία της ιστορίας του (σε αντίθεση με το Λονδίνο, μια πόλη ωδή στον καπιταλισμό, που ακόμη και το 2018 εξακολουθούσε να εξυμνεί τον βρετανικό ιμπεριαλισμό). Σεβασμός, περισυλλογή και διδαχή. Η γκρίζα λιτότητα του μνημείου για τους Δολοφονημένους Εβραίους, η έκταση του οποίου προσπαθεί να αποδώσει το μέγεθος της κτηνωδίας και οι κλασικές φωτογραφίες στο Μνημείο Ελέγχου Charlie είναι η απαραίτητη εισαγωγή για το Topographie des Terrors. Ένα μοναδικό (δωρεάν) μουσείο όπου μέσα από αντίγραφα ναζιστικών εγγράφων και σπάνιων φωτογραφιών ξετυλίγεται κλιμακωτά το κουβάρι από τα πρώτα χρόνια της ανόδου του ναζισμού μέχρι και το τέλος. Ενώ η ιστορία είναι γνωστή τα πραγματικά έγγραφα των Ες-ες έρχονται να της δώσουν μια άλλη τρομακτικότερη διάσταση….

3. Πρόταση γνωριμίας με την εναλλακτική κοινότητα του Βερολίνου: Γέφυρα Oberbaum-Kreuzberg

To Βερολίνο δεν φημίζεται για τις γέφυρές του. Η γέφυρα Oberbaum αποτελεί εξαίρεση. Κινείσαι προς το Ανατολικό πια Βερολίνο. Οι εικόνες αλλάζουν, ο κόσμος είναι διαφορετικός και συναντάς κοντά στο East Side Gallery ένα από τα μεγαλύτερα σε μήκος απομεινάρια του τείχους που έχει στολιστεί με εντυπωσιακά και πρωτότυπα graffiti, πραγματικά έργα street art. Περπατώντας κατά μήκος του τείχους αισθάνεσαι λιγάκι την ατμόσφαιρα του Ψυχρού Πολέμου. Τα νεανικά πρόσωπα της εναλλακτικής κοινότητας ξεκουράζονται δίπλα στη γέφυρα. Διασχίζεις την όμορφη Oberbaum και καταλήγεις στην περιοχή Kreuzberg. Η πιο ζωηρόχρωμη, καλλιτεχνική και εναλλακτική περιοχή του Βερολίνου, στην οποία τα δικά μας Εξάρχεια θέλουν και πρέπει να μοιάσουν…

4. Πρόταση γνωριμίας με το «παλιό» Βερολίνο: Schloss Charlottenburg-Spandau

Η αλήθεια είναι ότι δεν αγαπώ ιδιαίτερα τα εσωτερικά διαμερίσματα των ανακτόρων ως αξιοθέατα, με εξαίρεση ίσως το Stirling στη Σκωτία. Από την άλλη, λατρεύω τους κήπους τους. Οι μπαρόκ και αγγλικοί κήποι του Charlottenburg, της θερινής κατοικίας του οίκου των Hohenzollern, προσφέρουν το ιδανικό σκηνικό για χαλάρωση και περίπατο. Απολαμβάνεις το γλυκό σου στο καφέ των κήπων και παίρνεις το λεωφορείο για να καταλήξεις στο Spandau. Βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά του Σπρέε πια. Η μεσαιωνική πόλη του Spandau ιδρύθηκε το 1197. Χάνεσαι στα στενά σοκάκια γύρω από τον καθεδρικό Nikolaikircke, χαζεύεις την παλαιότερη κατοικία του Βερολίνου, ένα γοτθικό σπίτι των αρχών του 16ου αιώνα, και απολαμβάνεις τη βερολινέζικη κουζίνα σε ένα από τα στενά….

5. Πρόταση γνωριμίας με το αστικό Βερολίνο και δείπνο: Prenzlauer Berg

Η συνοικία Prenzlauer στο παρελθόν ήταν εργατική γειτονιά του Ανατολικού Βερολίνου. Το συνειδητοποιείς άλλωστε βολτάροντας στο Μνημείο του Τείχους και περπατώντας παράλληλα με το τσιμεντένιο κουφάρι που παλιά χώριζε την πόλη και τις ζωές των κατοίκων της στα δυο. Μετά την επανένωση και τον μετασχηματισμό της, η περιοχή έχει μεταμορφωθεί σε μια ζωηρόχρωμη γειτονιά, που σε φέρνει σε επαφή με το σύγχρονο αστικό Βερολίνο. Χαζεύεις τον Πύργο Kulturbrauerei, απομεινάρι της μυθικής βερολινέζικης ζυθοποίας Schultheiss και χάνεσαι στους ήρεμους δρόμους κάτω από τις καστανιές και τα πλατάνια για να καταλήξεις στην Kollwitzplatz. Καθώς σουρουπώνει, εστιατόρια, μαγαζάκια με παριζιάνικο αέρα, καφέ και pubs προσφέρουν αυτό που χρειάζεσαι για το κλείσιμο μιας μέρας που τελικά άξιζε να ζήσεις. Γιατί ό,τι και να ακούς το Βερολίνο είναι μια πόλη που ΑΞΙΖΕΙ να επισκεφτείς ξανά και ξανά…

Roberta Bruce

Πράξεις που αποδεικνύουν την ανθρώπινη βλακεία...

    Πράγματα συνηθισμένα και πράγματα ασυνήθιστα. Κάποια λογίζονται σαν "πρέπει" και άλλα σαν ακριβώς το αντίθετο. Κάποια κρύβουν μέσα τους την ανθρώπινη ματαιοδοξία και κάποια την έλλειψη κριτικής σκέψης. Στο τέλος τέλος όμως, το νόημα παραμένει ίδιο: η ανθρώπινη βλακεία κρύβεται πάντοτε πίσω απ' όλα...

Παράδειγμα 1

Τι κάνεις: δουλεύεις λυσσασμένα για ενάμιση χρόνο ώστε να μαζέψεις χρήματα για το τραπέζι του γάμου σου. Τόση φασαρία και κούραση για μία βραδιά και δεν είναι μονάχα αυτό: πρόβες για χορούς, λαδώματα στον παπά και στο τέλος, χαιρετούρες με δυο χιλιάδες άτομα που ήρθαν στην τελετή από υποχρέωση ή για να κάνουν κουτσομπολιό. Φοβερή ιδέα!

Γιατί το κάνεις: γιατί είσαι βαρετός και mainstream. Α, και για να βγάλεις λεφτά.

Λύση στη βλακεία σου: το δημαρχείο.

Παράδειγμα 2

Τι κάνεις: οδηγείς σκαραβαίο εν έτει 2019. Ο συμπλέκτης είναι σκληρός, το κάθισμα βουλιάζει και σε κάθε στροφή το τιμόνι σου τρίζει. Παρ' όλ' αυτά, η άνεση και η ασφάλεια σε αφήνουν αδιάφορο. Και γιατί να σε απασχολεί κάτι τέτοιο εσένα τον τυπάρα! Σημασία έχει μόνο το style, σωστά;

Γιατί το κάνεις: γιατί είσαι μια πόρνη προσοχής.
Λύση στη βλακεία σου: ένα Toyota Yaris του 2003.

Παράδειγμα 3

Τι κάνεις: αγοράζεις σε βαζάκι το νερό που πλύθηκε η belle.delphine! Είναι αλήθεια! Η τύπισσα βγάζει χρήματα πουλώντας στο instagram το χρησιμοποιημένο νερό από το μπάνιο της!

Γιατί το κάνεις: για να καυλώσεις...;
Λύση στη βλακεία σου: ΒΡΕΣ ΓΚΟΜΕΝΑ ΤΩΡΑ ΓΑΜΗΜΕΝΕ ΦΕΤΙΧΙΣΤΗ!

Παράδειγμα 4

Τι κάνεις: πηγαίνεις σε χιπστερομάγαζο στο κέντρο ώστε να φας burger κροκοδείλου. Είσαι τόσο ιδιαίτερο άτομο που το μοσχάρι το χοιρινό και το κοτόπουλο σού φαίνονται κοινά κι η εκλεπτυσμένη σου αίσθηση της γεύσης αναζητάει κάτι καλύτερο...

Γιατί το κάνεις: γιατί είσαι γευσιγνώστης, ανοιχτός και ιδιαίτερος. Λάθος! Γιατί είσαι ποζεράς και νάρκισσος.

Λύση στη βλακεία σου: η πείνα.

Παράδειγμα 5

Τι κάνεις: φωτογραφίζεις μια γιαγιά με τσεμπέρι σ' ένα σοκάκι των Κυκλάδων.

Γιατί το κάνεις: γιατί βλέπεις την ομορφιά εκεί που οι άλλοι αρνούνται. Γιατί είσαι ευαίσθητη,  ξεχωριστή, ρομαντική κι αγαπησιάρα! Πλάκα κάνω...

Λύση στη βλακεία σου: το οχτάωρο.

Οι κακοτοπιές που πρέπει ν' αποφύγεις ξεκάθαρα!

    

1. Δουλειά με φίλους: Η δουλειά είναι δουλειά. Δεν είναι ρακέτες στην παραλία κι ούτε ποτάκι για γκόμενες στα σοκάκια της Αντιπάρου. Γνωρίζεις καλά πως διασκεδάζουν οι φίλοι σου μα όχι τον τρόπο που δουλεύουν... Αργά ή γρήγορα θα το μάθεις (και δε θα σου αρέσει καθόλου).
Σημείο καμπής: 15-20 ημέρες μετά το ξεκίνημα των κοινών σας στόχων.
Κατάληξη: Πρώτα καυγάς, ύστερα θυμός, ύστερα αμοιβαία απομάκρυνση για τέσσερις μήνες, έπειτα απότομο ξέσπασμα αγάπης κι από τις δύο πλευρές κι εντέλει μια σχέση αμήχανη και κρύα που διατηρείται για χρόνια...

2. Δουλειά στο γραφείο του μεγαλύτερου ξαδέρφου σου: Ξεκινάς με χαρά πιστεύοντας ότι ο ξάδερφος είναι "ψυχάρα" και πως όλα θα κυλήσουν ρολόι (εκτός απ' το ωράριο που θέλεις κάπως να παραβλέψεις).
Σημείο καμπής: 4 ώρες μετά την ανάληψη των καινούργιων σου καθηκόντων.
Κατάληξη: Αμήχανες βραχνιασμένες φωνές στην επόμενη συνάντηση στο τραπέζι των Χριστουγέννων. Αποφεύγεις να τον κοιτάξεις κι εκείνος εσένα. Η πληγή επουλώνεται μετά από 6-7 μήνες.

3. One night stand με γυναίκα στην ηλικία μεταξύ των 32-37 χρόνων: Εχεις όρεξη, έχεις πάθος και λίμπιντο ανεβασμένη. Εκείνη μοιάζει άνετη, ζεστή, καλοσυνάτη. Γελάει με τ' αστεία σου πριν καν ολοκληρώσεις. Ρωτάει για σένα, ρωτάει για τη ζωή σου κι αυτό σε κολακεύει. Τα πάντα κυλούν ιδανικά και τη ρίχνεις επιτέλους στο κρεβάτι. Μεγάλο λάθος.

Σημείο καμπής: Η επόμενη ημέρα μετά το σεξ. Της εξηγείς τις απόψεις σου για τις σχέσεις καθώς και την ελευθερία που πρέπει να διέπει τα σώματα στο κυνήγι της αέναης ηδονής. Δεν πιάνει ποτέ.

Κατάληξη: Δεκάδες αναπάντητες κλήσεις και κάποια υβριστικά μηνύματα στην οθόνη του κινητού σου. Η συγκεκριμένη κατάσταση συνοδεύεται συχνά κι από διαπόμπευση στο facebook και σπανιότερα από δολιοφθορές στο καπό του αυτοκινήτου σου. Αν έχεις και σχέση καλύτερα να την τελειώσεις το συντομότερο.

4. Ανταπόκριση στη φιλική διάθεση του ταξιτζή: Είσαι ρομαντικός και πιστεύεις στην ανταλλαγή απόψεων με αγνώστους ή έστω σε μια ευχάριστη συνομιλία μέσα στην κούρσα, ίσα ίσα για να περάσει ευχάριστα η διαδρομή. Λίγο πριν μπεις στην Κατεχάκη ωστόσο, παρατηρείς το ταξίμετρο να γράφει με ιλιγγιώδη. Το μέτωπο σου ιδρώνει, η καρδιά σου χτυπάει γρήγορα και μετράς τα λεφτά σου διακριτικά. Δε μπορείς να πεις κάτι (επειδή τα είπατε με συμπάθεια) παρ' ότι το υποψιάζεσαι. Μένεις ευγενικός και μαγκωμένος στη θέση σου να βλέπεις την κλοπή να συμβαίνει μπροστά σου κι εσύ να χαμογελάς μ' αμηχανία. Ο ταρίφας σε "γλεντάει" κανονικά.

Σημείο καμπής: λίγα λεπτά μετά από την είσοδο στο ταξί κι αφού εκείνο έχει προλάβει να γράψει τεσσερισήμισυ ευρώ...

Κατάληξη: Aντίο στον οδηγό μαζί με τη φράση "καλό υπόλοιπο", έπειτα στο σπίτι με πονοκέφαλο και με την αίσθηση της ήττας να σε πλημμυρίζει ολόκληρο. Μπαίνεις για ντουζ, τρως κάτι για να μη σκέφτεσαι και πέφτεις για ύπνο αφού σκεπάζεσαι με μια κουβέρτα πληγωμένος και δέκα ευρώ φτωχότερος.

5. Καβάτζωμα σε φίλο "τσουβάλι": Είσαι δοτικός άνθρωπος και απλός. Πιστεύεις πως οι άνθρωποι εκτιμούν κι αντιλαμβάνονται. "Αν κάνω το καλό" σκέφτεσαι, με κάποιον τρόπο θα επιστρέψει σ' εσένα σε μία ανύποπτη στιγμή, με την μορφή της προσφοράς ή έστω της εκτίμησης. Κάπως έτσι, αποφασίσεις να καβαντζώσεις τρεις τέσσερις φορές το φιλαράκι σου που μένει στους Αμπελόκηπους κι εσύ στα Βριλήσσια. Κατεβαίνεις εσύ, κάνεις να παρκάρεις σαράντα λεπτά κι όταν τού κάνεις αναπάντητη, σε λίγο βρίσκεστε έξω απ' το καφέ. Εκανες μαλακία!

Σημείο καμπής: Αφού έχεις κατέβει τέσσερις σερί φορές, παίρνεις το θάρρος να τού ζητήσεις να βγείτε στην δικιά σου περιοχή αυτή τη φορά, επιτέλους ήρθε ο καιρός να δεις ένα φιλαράκι στα μέρη σου! Αμ δε! Την πρώτη σου αρνείται γιατί έχει δουλειά, την δεύτερη πήζει, την τρίτη θέλει να ΄ρθει πολύ αλλά πρεπει να γυρίσει γρήγορα γιατί έχει να κάνει κάτι... Καταλαβαίνεις πως έθρεψες ένα ΤΕΡΑΣ! Οι διαπραγματεύσεις γίνονται σκληρές: 

-Θέλεις Θησείο;

-Μπα, θα έχει κόσμο. Πάμε Πανόρμου;

-Πάλι; Θέλεις Πλάκα καλύτερα που θα 'ναι χαλαρά;

-Οχι μωρέ, τι να κάνουμε στην Πλάκα, να πληρώσουμε πέντε ευρώ τον καφέ; Νέο Ψυχικό;

-Καλύτερα Χαλάνδρι, θα έχουμε περισσότερες επιλογές...

-Δεν ξέρω φίλε γιατί πρέπει να γυρίσω νωρίς σήμερα...

Κατάληξη: αν δεν υπάρξει ισορροπία και υποχώρηση (από κάποιον έστω από τους δύο), η σχέση θ' αποτελέσει παρελθόν. Σού γίνεται μάθημα και γίνεσαι με τους ανθρώπους αυστηρός και σκληρός. Η αθωότητα είναι μια μακρινή ανάμνηση. Ζυγίζεις τα πάντα.

Κλισέ τυπάκια που ζουν ανάμεσα μας...

Κλισέ τυπάκι νούμερο 1: ο πολιτισμένος ισαποστασάκιας. 

Τι λέει: "Διαφωνώ. Η μουσική είναι μία και προσβάλλεις τόσο κόσμο... Αν έχεις καψούρα πως θα την εκφράσεις αλλιώς; Ο νταλκάς θέλει μπουζούκι και στο λέει κάποιους που ακούει ποιοτική μουσική (εννοεί την Ελεωνόρα Ζουγανέλη) εννέα στις δέκα ".

Πότε το λέει: όταν ξεστομίζεις άποψη για την Πάολα και το σκυλάδικο.

Μέτρηση Iq: μεταξύ 85-98...

Τι αφήνει πίσω όταν "φεύγει": βαρετές "politically correct" ιστορίες. 

Κλισέ τυπάκι νούμερο 2: η camper που δουλεύει σε τράπεζα.

Τι λέει: "Δε συμφωνώ καθόλου μ' αυτό! Καθόλου, καθόλου, καθόλου...".

Πότε το λέει: σε μια συζήτηση για την Ικαρία κι όταν της εξηγείς πόσο αργούν να σερβίρουν τον καφέ. Παρ' ότι υπηρετεί το σύστημα που κράζει εκ των έσω, στο μυαλό της είσαι ο κακός καπιταλιστής που τολμάει να θέλει τον καφέ του σε λιγότερο από μία ώρα απ' τη στιγμή που τον παρήγγειλε... Μα τόσο χυδαίος και ξεφτίλας πια;

Μέτρηση Iq: 95-105, κάπου στο μέσο όρο. Το πρόβλημα της τραπεζικής camper μοιάζει περισσότερο ψυχολογικό και λιγότερο νόησης.

Τι αφήνει πίσω όταν "φεύγει": ένα απλήρωτο στεγαστικό και τρία παιδιά.

Κλισέ τυπάκι νούμερο 3: η μικροαστή τριαντάρα.

Τι λέει: "Μού αρέσει να δουλεύω και ποτέ δε φοβήθηκα τη δουλειά. Δουλεύω απ' τα δεκαοκτώ".

Πότε το λέει: σε μια συζήτηση που αφορά την εργασία κι όταν της εξηγείς πως αν είχες χρήματα δε θα δούλευες ποτέ. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, σα να "κλωτσάει" κάτι μέσα της και προσπαθεί να σε πείσει πως η δουλειά είναι αρετή! Το επιχείρημα πως θα βαριόταν αν δε δούλευε είναι το πιο θλιβερό ξεκάθαρα.

Μέτρηση Iq: Χαμηλό. Ενίοτε μεταξύ 85-90...

Τι αφήνει πίσω όταν "φεύγει": δύο διαμερίσματα στο Γαλάτσι και χρήματα κάτω απ' το στρώμα.

Κλισέ τυπάκι νούμερο 4: ο δήθεν προοδευτικός.

Τι λέει: "Δε θεωρώ σωστό να υιοθετούν αλλά τους εκτιμώ και τους θεωρώ πανέξυπνους και με χιούμορ".

Πότε το λέει: σε μια συζήτηση για τους ομοφυλόφιλους. Για κάποιο λόγο, στο μυαλό του η ομοφυλοφιλία συσχετίζεται με το υψηλό iq και θεωρεί υποχρέωση του να τονίσει το πόσο εκτιμάει κάποιον "τέτοιο" αφού έχει και φίλους... Παρ' όλ' αυτά, δεν είναι κακός άνθρωπος ούτε κι αντιπαθής. Το πρόβλημα του είναι κυρίως νοητικό.

Μέτρηση Iq:  ραδικιού. 

Τι αφήνει πίσω όταν "φεύγει": διοξείδιο του άνθρακα και σκουπίδια.

Τι σού λένε και τι εννοούν...

      

Λένε: "δεν έχω πρόβλημα, ακούω τα πάντα!".


Ποιοι: γυναίκες/άντρες 20-30 ετών.

Τι ισχύει: ακούνε σκυλάδικα και ντρέπονται να το πουν. 

Λένε: "πάρε όποτε γουστάρεις να βρεθούμε!".


Ποιοι: άντρες 22-38 ετών.

Τι ισχύει: βαριέται να σε δει και σού πετάει το μπαλάκι.

Λένε: "δεν ξέρω, είναι λίγο δύσκολο"...

Ποιοι: γυναίκες ηλικίας 6-91 ετών.

Τι ισχύει: "ναι, αρκεί να με πείσεις".

Λένε: "νύσταξα... Πηγαίνω στο δωμάτιο να ξαπλώσω".

Ποιοι το λένε: αγόρια 13-19 ετών.

Τι ισχύει: θέλουν να τον παίξουν.

Λένε: "Πως πάει ψηλάκο;".

Ποιοι: άντρες ταξιτζήδες 44-61 ετών.

Τι ισχύει: το ταξίμετρο είναι πειραγμένο...

Λένε: "Θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό".

Ποιοι: γιατροί σε δημόσιο νοσοκομείο.

Τι ισχύει: τη γάμησες.

Λένε: "Εγώ σε συμπαθώ πολύ να ξέρεις".

Ποιοι: γυναίκες 27-53 ετών.

Τι ισχύει: σε σιχαίνεται βαθιά.

Λένε: "Μην ταραχτείς"...

Ποιοι: οι γονείς σου.

Τι ισχύει: πέθανε η γιαγιά σου.

Λένε: "Να κεράσουμε γλυκάκι;".

Ποιοι: σερβιτόροι/ες.

Τι ισχύει: ξέχνα την απόδειξη οπωσδήποτε.

Λένε: "μα δε ντρέπονται λίγο, έλεος, έχουμε και μικρά παιδιά!"(μπροστά στη θέα γυμνών σωμάτων).

Ποιοι: θεούσες και θεούσοι 55-75 ετών.

Τι ισχύει: θέλουν να τα βγάλουν απεγνωσμένα.