It's movie time: Leon: The Professional (1994)

Σκηνοθεσία: Luc Besson

Είδος: Crime/Drama

Βαθμολογία Imdb: 8,5

Μικρή περίληψη: Όταν δολοφονείται η οικογένεια του, ένα δωδεκάχρονο κορίτσι αναζητά καταφύγιο στο διαμέρισμα ενός επαγγελματία εκτελεστή.

Γιατί να τη δεις: Γιατί πίστεψε με, είναι ελάχιστες οι ταινίες σ' αυτό τον κόσμο που καταφέρνουν να σε χώσουν τόσο βαθιά στην ατμόσφαιρα τους απ' τα πρώτα δευτερόλεπτα. Το έκανε ο Coppola στο Dracula, το έκανε ο Kubrick στο Full Metal Jacket και το 'κανε κι ο Bresson στο Leon. Δίχως φιοριτούρες και χαζοσάλτσες, το Leon σε βυθίζει μαεστρικά απ' την αρχή και με τον ίδιο σχεδόν ρυθμό συνεχίζει μέχρι το τέλος: όχι περιττές σκηνές, όχι βαρετές σκηνές, όχι ανουσιότητες, όχι πλάνα για να μας δείξει ο σκηνοθέτης πόσο ταλαντούχος είναι. Αντίθετα, κάθε σκηνή είναι γεμάτη συναισθηματική ένταση κι εξυπνάδα και τα πρώτα σαράντα λεπτά, πιθανότατα είναι τα καλύτερα πρώτα σαράντα λεπτά που έχεις δει ποτέ σου σε ταινία. Κάθε σκηνή μοιάζει με κομψοτέχνημα: απ' τον τρόπο που παρουσιάζεται η εισβολή στο διαμέρισμα του dealer, μέχρι τις αντιδράσεις της πιτσιρίκας Natalie Portman έξω απ' την πόρτα του ανθρώπου που στο πρόσωπο του αναζητά μια καινούργια οικογένεια. Τα πάντα φωνάζουν καλό κινηματογράφο. Οι σκηνές δράσεις είναι εξαιρετικές ενώ χωρίς να μας πρήξει με βαρετούς διαλόγους, ο Besson καταφέρνει να μας δείξει το σακατεμένο εσωτερικό κόσμο των ηρώων με χειρουργικές σκηνές to the point. Για το τέλος, αξίζει ν' αναφερθεί πως το Leon, έχει τον κακό που θα έπρεπε να έχουν όλες οι αντίστοιχες του είδους: συναισθηματικό σκουπίδι, έξυπνος, είρωνας, κυνικός μέχρι το κόκκαλο και αρκετά ψυχοπαθής ώστε να παρακαλάς να σκοτωθεί απ' το πρώτο λεπτό. Αν όχι το καλύτερο, ένα απ' τα καλύτερα crime dramas στην ιστορία του κινηματογράφου.

Μειονεκτήματα: 120 λεπτά ταινίας και υπάρχουν κανά δυο σκηνές που δεν πατάνε καλά. Μια απ' αυτές, όταν η Mathilda μπαίνει στο διαμέρισμα του εγκλήματος μπροστά στη μούρη των αστυνομικών. Ασήμαντο.

It's movie time: Frailty (2001)

Σκηνοθεσία: Bill Paxton

Imdb rating: 7,2

Είδος: Thriller

Μικρή περίληψη:  Ένας μυστηριώδης άντρας καταφτάνει σε κάποιο αστυνομικό τμήμα ώστε να δηλώσει στο σερίφη της βάρδιας ότι γνωρίζει το δολοφόνο μιας υπόθεσης που μαστίζει την περιοχή για καιρό.

Γιατί να τη δεις: Κάποιο βραδάκι του μακρινού Ιουλίου του 2001, ανηφόριζα χωρίς προσδοκίες στα θρυλικά Village Center του Αμαρουσίου για να δω μια ταινία με το όνομα Frailty που δεν είχα ιδέα ότι μετέπειτα θα γινόταν ένα απ' τα αγαπημένα μου θρίλερ όλων των εποχών. Το Frailty δεν είχε κανένα τεράστιο μπάτζετ ούτε και κανένα τρομερό casting αλλά είχε κάτι που θα ζήλευαν πολλοί: εξαιρετική ιδέα και καλογραμμένο σενάριο. Το Σπίτι του Τρόμου αποτελεί μια ιστορία μυστηρίου που διαδραματίζεται σε δύο χρονικές αλληλουχίες. Η πρώτη, αφορά την εξιστόρηση των παιδικών χρόνων του πρωταγωνιστή Matthew McConaughey. Η εξιστόρηση γίνεται αργά και νωχελικά αλλά χωρίς να είναι ποτέ βαρετή ή φλύαρη. Αυτό φυσικά συμβαίνει επειδή ο Paxton καταφέρνει να διεισδύσει στον ψυχισμό του ήρωα και στην προβληματική του σχέση με τον πατέρα και τον αδερφό του και να μην ασχοληθεί καθόλου με άχρηστες λεπτομέρειες που θα 'χε ως αναφορές ένα μέτριο σενάριο. Η δεύτερη, αφορά το μυστηριώδες παρόν του ήρωα και αυτό που συμβαίνει στο αστυνομικό τμήμα απ' τη στιγμή που πατάει το πόδι του εν μέσω καταιγίδας. Η ταινία έχει εξαιρετικό ρυθμό και συνδυάζει τη σφιχτή αφήγηση με μια ζοφερή, αποπνικτική ατμόσφαιρα που σε τυλίγει ενώ θέτει ηθικά και φιλοσοφικά ερωτήματα σχετικά με την πίστη, την ηθική και τη φύση του κακού. Η σκηνοθεσία είναι απλή αλλά γεμάτη ένταση, αφήνοντας περιθώριο στις ανατροπές και στην ερμηνεία των γεγονότων. Υπάρχει επίσης μυστήριο που παραμένει μέχρι το τέλος, μια  σκηνή τρόμου που θα σε κάνει να πανιάσεις κι η vintage ατμόσφαιρα των 60s (αν δεν κάνω λάθος) που προσθέτει στην ταινία νοσταλγία.

Μειονεκτήματα: Το budget της ταινίας δεν είναι ελάχιστο μεν (11.000.000$), υπολείπεται ωστόσο αρκετά από αντίστοιχες ταινίες που σάρωσαν τα βραβεία στη δεκαετία του 2000. Ίσως όμως κι αυτή η έλλειψη να ώθησε τον Paxton να δώσει την προσοχή στις λεπτομέρειες που έκαναν τη διαφορά. 'Ισως...