It's movie time: The Hidden Face (2011)

 

Σκηνοθεσία: Andres Baiz

Είδος: Mystery/Thriller

Βαθμολογία Imdb: 7,4

Μικρή περίληψη: Ένας μουσικός με μεγάλη μύτη, πενθεί για την κοπέλα του που εξαφανίστηκε ξαφνικά ενώ την ίδια στιγμή, ανεξήγητα γεγονότα συμβαίνουν στο σπίτι που κατοικεί...

Γιατί να τη δεις: Γιατί είσαι οπαδός των ταινιών μυστηρίου και το The Hidden Face ή La cara oculta αποτελεί τον ορισμό του είδους. Το σενάριο δεν είναι τρομερό με την έννοια της πολυπλοκότητας αλλά με την έννοια της σύλληψης και της προσεγμένης δομής.  Το φιλμ του Baiz δεν αρκείται σε φτηνά τρομάγματα και παίζει με τις πιο σκοτεινές πτυχές και φόβους του εγκεφάλου σου. Η ατμόσφαιρα είναι ασφυκτική ενώ η μουσική λειτουργεί σα χτύπος καρδιάς, όσο πιο βαθιά μπαίνεις στην ιστορία τόσο δυνατότερα αντηχεί. Το σπίτι με το ηχομονωμένο δωμάτιο λείτουργεί σα σύμβολο της καταπίεσης και της αδυναμίας να εμπιστευτείς πραγματικά τον άλλον. Το μεγαλειώδες στοιχείο της ταινίας για μένα (πέρα απ' την ιδέα και το σασπένς), είναι ότι δε σου επιτρέπει να πάρεις το μέρος κανενός όπως γίνεται συχνά και στην πραγματική ζωή. Γιατί η "αλήθεια" βρίσκεται πάντα κάπου στη μέση. 

It's movie time (41): A monster calls (2016)

"Δεν υπάρχει πάντα κάποιος καλός και κάποιος κακός. Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι κάπου στο ενδιάμεσο".

Σκηνοθεσία: Bayona

Βαθμολογία Imdb: 7,4

Είδος: Drama, Fantasy

Μικρή περίληψη: Ένας "πολύ γέρος" για να 'ναι παιδί πιτσιρικάς, βλέπει τη ζωή του ν' αλλάζει όταν κάτι που μοιάζει με τέρας τον επισκέπτεται για πρώτη φορά...

Γιατί να τη δεις: Γιατί αν σου άρεσε Ο Λαβύρινθος του Πάνα, το αριστούργημα του Bayona "A monster calls" θα σου αρέσει το ίδιο και περισσότερο. Γιατί είναι βαθιά συγκινητικό. Γιατί έχει εξαιρετική κλίμακα, πράγμα που σημαίνει ότι στο τέλος κορυφώνει και κάπου καταλήγει. Γιατί ο σκηνοθέτης του "Ορφανατροφείο" έχει τον τρόπο του να χτίζει συμπαθητικούς χαρακτήρες και κυρίως ν' αποφεύγει το μανιχαϊσμό των λαϊκιστών της τέχνης με το δίπολο καλός-κακός δίνοντας στους χαρακτήρες του ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Γιατί έχει καταπληκτική φωτογραφία (απίστευτα μελαγχολικά χρώματα στην "πραγματικότητα", ζωηρά και ζωντανά στις επισκέψεις του τέρατος...). Αλλά στο τέλος τέλος, η ταινία είναι κάτι σημαντικότερο απ' όλ' αυτά τα ωραία χαρακτηριστικά: είναι ένα πρώϊμο ταξίδι στην ενηλικίωση, μια ενηλικίωση που πρέπει να έρθει νωρίς γιατί οι καταστάσεις πιέζουν ασφυικτικά και τα πάντα μοιάζουν δύσκολα κι ασήκωτα... Και αυτό είναι κάτι που αργά ή γρήγορα αντιμετωπίζουμε όλοι, η ανάγκη για επιβίωση άλλωστε γεννάει τις καλύτερες ιδέες.

It's movie time (27): Crimen Ferpecto (2004)

Σκηνοθεσία: Alex de la Iglesia

Είδος: Comedy/Thriller

Βαθμολογία: 7,1

Μικρή περίληψη: Ένα πρωϊνό στη Βαρκελώνη, ένας ψωνισμένος πωλητής ρούχων, θα μπλέξει σε μια υπόθεση απ' την οποία δύσκολα θα ξεφύγει και που θα κάνει τη ζωή του α-φ-ό-ρ-η-τ-η.

Γιατί να τη δεις: Γιατί το Crimen Ferpecto θα σε κάνει να περάσεις περίφημα. Βασικά, είναι ο ορισμός μιας καλής ταινίας ψυχαγωγίας. Κι αν το σενάριο είναι ενίοτε υπερβολικό, είναι σε κάθε περίπτωση καλογραμμένο. Και ακριβώς γι' αυτό, η ταινία κυλάει εξαιρετικά. Ο αριβίστας πωλητής, οι γκόμενες που ψαρώνουν με την εικόνα του κάγκουρα, η ίντριγκα μεταξύ των υπαλλήλων, τα μη πολιτικώς ορθά αστεία και οι καταστάσεις που δημιουργούνται στο εμπορικό, συνθέτουν τον καμβά μιας ταινίας κάποιες φορές κάπως φτηνής αλλά εντέλει ιδιαίτερα ευχάριστης που ξέρουν λίγοι και που έχουν δει λιγότεροι. Είναι επίσης απ' τις ελάχιστες φορές που σ' ένα φιλμ υβρίδιο από άποψη είδους, εναλλάσσεται  ισορροπημένα το χιούμορ με το σασπένς (η ταινία γίνεται αστυνομικό θρίλερ αλλά δε χάνει ποτέ τ' αστεία στοιχεία της). So, give it a try κι ευχαρίστησε με αργότερα.

Μειονεκτήματα: Το Crimen Ferpecto ή Ferpect Crime δεν πρόκειται να σου αλλάξει τη ζωή ούτε και να σου πει κάποια βαθύτερη αλήθεια που θα σου φανεί χρήσιμη μ' οποιοδήποτε τρόπο. Ως εκ τούτου, παρ' ότι θα περάσεις υπέροχα όπως κι αν έτρωγες ένα cheeseburger στα Goody's, καλό είναι να ξέρεις ότι θα δεις μια ταινία που δεν έχει δεύτερο επίπεδο και επομένως κάποιο περαιτέρω όφελος. And this is fine! Δε χρειάζεται τα πάντα να έχουν βάθος! Μερικές ταινίες έχουν να προσφέρουν χαλάρωση και διασκέδαση κι αυτό είναι καλοδεχούμενο. Και σε καμία περίπτωση εύκολο.