It's movie time: Who can kill a child? (1976)

Σκηνοθεσία: Narciso Imbanez Serrador

Είδος: Thriller/Mystery/Horror

Βαθμολογία Imdb: 7,2

Μικρή Περίληψη: Ένα ζευγάρι τουριστών φτάνει σε έναν επίγειο παράδεισο που μοιάζει εγκαταλελειμμένος και μόνο και μόνο για να βρεθεί αντιμέτωπο με ένα αδιανόητο ερώτημα...

Γιατί να τη δεις: Ξέχνα τα κάστρα και τις σκιές ξέχνα τα γκρίζα τοπία και τις καταιγίδες. Στο κρυμμένο διαμαντάκι (και για λάτρεις της Μεσογείου) Who can kill a child?, ο τρόμος παραμονεύει κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο ενός ισπανικού νησιού με όμορφα ασβεστωμένα σπίτια. Η ταινία έχει μερικές καταπληκτικές ιδέες. Η απειλή είναι τρομερά πρωτότυπη και για λόγους που σχετίζονται με την ανθρώπινη ψυχολογία, λειτουργεί εξαιρετικά (no spoiler). Επιπλέον σε φέρνει σε δύσκολη θέση, αναγκάζοντάς σε να σκεφτείς τι θα έκανες αν η πηγή του απόλυτου κινδύνου ήταν ό,τι πιο «ιερό» υπάρχει στην κοινωνία μας ή τέλος πάντων ότι πιο προστατευμένο υπάρχει (κρατιέμαι πολύ για να μην κάνω spoiler). Ο ρυθμός είναι καταπληκτικός, η ταινία κυλάει νερό και παρότι αρχικά δεν το περιμένεις, όσο περνάει η ώρα σου προκαλεί όλο και περισσότερο τρόμο, όλο και περισσότερο ρίγος. Βασικά αισθάνεσαι γελοίος που η ταινία σε αγχώνει τόσο αλλά κάνεις λάθος. Το Who can kill a child? θεωρείται μια από τις πιο επιδραστικές ταινίες του ευρωπαϊκού τρόμου, καταφέρνοντας να προκαλέσει δέος χωρίς να καταφεύγει σε φτηνά κόλπα, αλλά χτυπώντας κατευθείαν στα αρχέγονα ένστικτα επιβίωσης.

Μικρή σημείωση: Αν εξαιρέσεις κανά δυο σκηνές όπου η ψυχολογία δε συμβαδίζει με αυτό που συμβαίνει ή θα έπρεπε να συμβαίνει (οκ, η ταινία δεν είναι τέλεια), η ταινία είναι δομημένη άψογα.

It's movie time: Le Boucher (1970)

Σκηνοθεσία: Claude Chabrol

Είδος: Thriller/Drama/Mystery

Βαθμολογία Imdb: 7,3

Μικρή Περίληψη: Στην ειδυλλιακή γαλλική επαρχία, μια μοναχική δασκάλα και ένας ευγενικός χασάπης ξεκινούν μια τρυφερή σχέση. Όμως, κάτω από την επιφάνεια της καθημερινότητας, κάτι αρχίζει να μην πηγαίνει καθόλου καλά...

Γιατί να τη δεις: Αν έχεις βαρεθεί τη σημερινή κινηματογράφιση με τις γρήγορες σκηνές, το ποζεράδικο editing που φωνάζει "θαυμάστε με" και τους χαρακτήρες που στην ουσία δεν έχουν κανένα χαρακτήρα, τότε το Le Boucher είναι η ταινία σου. Αν αγαπάς και τα όμορφα Μεσογειακά τοπία με το δυνατό φως και τα πέτρινα κτίρια, τότε ακόμα καλύτερα. Ο Γάλλος Χίτσκοκ Claude  Chabrol, χτίζει την ταινία μεθοδικά και χωρίς να σε κουράσει καθόλου. Ένταση με χειρουργική ακρίβεια, διάλογοι to the point, όχι περιττές σκηνές και ένα οικονομικότατο... μέγεθος 93 λεπτών (αν βαριέσαι σαν και μένα τις δίωρες και δυομισάωρες φλύαρες ταινίες). Η ιστορία τοποθετείται σε ένα ειδυλλιακό τοπίο και αυτό δε γίνεται καθόλου τυχαία (όπως και πολλές ακόμα διακριτικές λεπτομέρειες που ίσως πρέπει να δεις δεύτερη φορά για να τις πάρεις πρέφα) ενώ η τελευταία σκηνή, σου θυμίζει πως μπορείς να τρομάξεις περισσότερο με αυτό που υπονοείται και ακόμα και αν δε χρειαστεί να τρέξει μισή σταγόνα αίμα. Ένα από τα πολύ καλά Ευρωπαϊκά θρίλερ που πιστοποιεί πόσο ανώτερος ήταν κάποτε ο Ευρωπαϊκός κινηματογράφος.