Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2026

Οι χειρότερες κατηγορίες "συναδέλφων"...

    
Η κουρασμένη εξηντάρα


Τι κάνει: Είναι μονίμως κουρασμένη και σκυθρωπή. Συχνά, θα τη δεις να πίνει το γαλλικό της καφέ κοιτάζοντας έξω απ' το παράθυρο μελαγχολικά λες και προσμένει το Στρατηγό που έφυγε πριν 11 χρόνια για τσιγάρα και δεν ήρθε ποτέ. Δουλεύει ελάχιστα και όλη την ώρα παραπονιέται για μια δουλειά στην Αντίπαρο που αρνήθηκε το μακρινό 89 (σε μια ψαροταβέρνα επάνω στο κύμα) για να επιλεγεί από το κράτος στο διοικητικό προσωπικό της Νομαρχίας Αθηνών. Είναι καλόψυχη αλλά η παρουσία της είναι τόσο υποτονική και μίζερη που φέρνει στους άλλους μια έντονη αίσθηση κατάπτωσης και ψυχικής δυσφορίας.
Βαθμός τοξικότητας: Μικρός μέχρι που διογκώνεται επικίνδυνα τις ημέρες των αδειών.




Η κυκλοθυμική σαρανταπεντάρα


Τι κάνει: Τη Δευτέρα σε χαιρετάει, την Τρίτη όχι. Αναρωτιέσαι αν έκανες κάτι ώσπου την Τετάρτη σε χαιρετάει ξανά. Λες οκ αλλά την Πέμπτη σε αγνοεί και πάλι. Την Παρασκευή όχι μόνο σε χαρετάει αλλά σού δείχνει κι ένα βιντεάκι απ' το χορό της κόρης της στο Τρίτο Δημοτικό Βύρωνα και το πρωί της Δευτέρας, σε αγνοεί ξανά για να σε χαιρετήσει με χαρά τη στιγμή του σχολάσματος.
Βαθμός τοξικότητας: Μικρός μεν, καθημερινός δε. Μακροπρόθεσμα, η κυκλοθυμική σαρανταπεντάρα είναι ο υπάλληλος που λατρεύεις να μισείς περισσότερο απ' όλους. Εκτός αν πρόκειται για τον επόμενο...

                                                 


                                                                 Ο παλιός


Τι κάνει: Αφού σε μετρήσει από την πρώτη χαιρετούρα, σου ράβει κοστούμι χτυπώντας οποιαδήποτε ανεπάρκεια διακρίνει σε σένα. Επίσης: 1) κουτσομπολιό πίσω απ' την πλάτη σου 2) μπηχτές για την ανεπάρκεια σου μπροστά σε τρίτους και 3) από την τρίτη εβδομάδα βλέμματα δυσφορίας. Αν τον ρωτήσεις τι έχει, θα σου πει "όλα καλά" και έπειτα από λίγο τα ίδια μέχρι και τη στιγμή που θα πάρει τη σκυτάλη το επόμενο νεούδι λυτρώνοντας σε. Fun fact, ο συγκεκριμένος υπακούει μόνο στον κανόνα της δύναμης. Κοινώς, τη δεύτερη εβδομάδα γνωριμίας σας, ουρλιάζεις ακατάληπτα σαν τη Χαρούλα στο Ρετιρέ και ο παλιός όχι μόνο μαζεύεται, γίνεται και ο καλύτερος σύμμαχος που έχεις στην εταιρεία.
Βαθμός τοξικότητας: ΤΕΡΑΣ-ΤΙΟΣ μέχρι και τη στιγμή που ουρλιάζεις ακατάληπτα σαν τη Χαρούλα στο Ρετιρέ.




Ο ιδρυματοποιημένος


Τι κάνει: Ζει και αναπνέει για την εταιρεία. Αδέρφια του οι managers, κολλητοί του οι υπάλληλοι του R&D. Όνειρο του, να τον θάψουν με τη σημαία της ασφαλιστικής. Είναι ο τύπος με το positive vibe ακόμα κι όταν στην εταιρεία όλοι ξεφτιλίζονται στα μπινελίκια με όλους. Είναι τόσο πιστός που δίνει την εντύπωση πως γεννήθηκε για να υπηρετεί την εταιρεία με κάθε κόστος και τόσο τυπικός που ενδέχεται να τον πετύχεις ακόμα και στις καλοκαιρινές του διακοπές με το κοστούμι της δουλειάς.
Βαθμός τοξικότητας: Μέτριος. Αν εξαιρέσεις τις ανησυχίες που αδυνατείς να μοιραστείς μαζί του (π.χ για το οκτάωρο που έγινε δεκαεφτάωρο την τέταρτη εβδομάδα που έπιασες δουλειά), ο ιδρυματοποιημένος υπάλληλος είναι από τις περιπτώσεις που οι περισσότεροι εκτιμούν και που συνήθως πεθαίνουν φτωχοί.




Η καβαντζόπουστα


Τι κάνει: Σου αναθέτει τις δουλειές της δίχως να το πάρεις χαμπάρι. Γι' αυτό το σκοπό, κάποιες φορές χρησιμοποιεί τη βιολογία της (δηλαδή κουνάει προκλητικά τον όμορφο κώλο της) και τη διαβολική της πονηριά με ναρκισσιστικά χαδάκια για το "πόσο καλός είσαι στη δουλειά σου" και "πόσο καλογυμνασμένα χέρια έχεις". Ενίοτε, ενεργοποιεί ακόμα και ψεύτικα χαμόγελα. Κατά κάποιο τρόπο, η τακτική της μοιάζει με του ταξιτζή που πειράζει το ταξίμετρο. Πρώτα σε γλυκαίνει, ύστερα σε μαθαίνει και στο τέλος στον φοράει κανονικά.
Βαθμός τοξικότητας: Μεγάλος, ιδίως αν δεν αντισταθείς στην απύθμενη επιθυμία της για καβάντζωμα.

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026

Εκείνος ο παγωμένος Δεκέμβρης...

Σαν καλός mainstream κάγκουρας, τα Χριστούγεννα πήγα στη Βενετία. Με 2 βαθμούς Κελσίου, φρέσκο αεράκι απ' τις Άλπεις και υγρασία 97%, το κρύο ήταν λίγο έντονο. Βασικά δεν ήταν έντονο. Ήταν σα να σε βιάζει ο Iceman σε κάθε σου βήμα. Και μπαίνουμε τέλος πάντων σε ένα βαπορέτο για να πάμε από τη μία πλευρά της πόλης σε μία άλλη. Και όλοι φοράμε ζακέτες, σκούφο, γάντια, κασκόλ, ισοθερμικό και μια θερμοφόρα στην πλάτη για να σου υπενθυμίζει πως ζεις ακόμα και άρα υπάρχεις. Και σκάει ένα εφηβάκι κορίτσι (16? 17? 18?) με μπλούζα κοντομάνικη, κοιλιά έξω και βλέμμα badass. Και την κοιτάζουμε όλοι σαν ουράνιο πλάσμα ή σαν allien.

Για να μην τα πολυλογώ, τι σκατά σε ωθεί να λειτουργήσεις έτσι σε μια κατάσταση όπου ακόμα και κάτι Σκανδιναβοί δίπλα μου έτρεμαν σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα; Η ανάγκη σου να ξεχωρίζεις από τη βρωμερή μάζα ή κάτι άλλο; Ή απλώς μας έφτυνε στη μούρη το πόσο ξεψυχισμένες κότες είμαστε όσοι δείχναμε να κρυώνουμε λες και δεν ήταν η Βενετία αλλά το Ιρκούτσκ;

Ίσως και να είχε λίγο δίκιο τώρα που το σκέφτομαι.
Βενετία


Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2026

Οι χειρότερες μόδες ντυσίματος ανά δεκαετία

    Οι μόδες αλλάζουν. Το κακό γούστο παραμένει.

Αστείο-χιούμορ-μπλε-πουκάμισο




60s

Άντρες: Γήινo χρώμα απ' την κορφή ως τα νύχια, μαλλί δεκαριού Λατίνου χαφ, ζώνη πάνω από το ύψος του αφαλού. Ούτε στο φούρνο για τυρόπιτα.


Γυναίκες: Φουτουρισμός με καμπάνες και σχέδια τραπουλόχαρτου. Μετά την πρώτη κρίση ηλικίας στα 28.


70s

Άντρες:  Γυαλί ντεγκραντέ, μαλλί καπελάκι περούκα, πουκάμισο αναφορά σε αποτυχημένο βαρώνο ναρκωτικών στη Νικαράγουα. Ο Τόνυ Σφήνος λίγο πριν από τη σύλληψη του απ' την Αστυνομία μόδας.


Γυναίκες: Βάψιμο πεθαμένου τριών ημερών, ολόσωμο see-through με σύμβολα κινέζικης μυθολογίας. Από τη συλλογή της Cher και όταν τραγουδούσε στο 34ο χιλιόμετρο της Εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας. 


80s

Άντρες: Πλούσια χαίτη, αμάνικο see-through με νεκροκεφαλή, καπέλο Mr Bison, τζιν κολλητό. Αν εξαιρέσεις το καπέλο, τα υπόλοιπα συνέβαιναν όντως.


Γυναίκες: Χρυσά σκουλαρίκια, μαλλί περμανάντ, μπλούζα λαμέ. Μια αναφορά στο Βυζάντιο ή ίσως ένα στοίχημα που πήγε στραβά.


90s

Άντρες: Buggy παντελόνι, μπλούζα τσουβάλι, τρελιάρικα χρώματα, καπέλο ανάποδα. Γιατί ρε μάγκες;


Γυναίκες: Τζιν μπουφάν, κίτρινο μποτάκι, σπίθα στο μάτι. Λατρεμένα nineties.


00s

Άντρες: Η περιγραφή δεν είναι διαθέσιμη.



Γυναίκες: Γαλάζιο πάνω, γαλάζιο κάτω. Κάτι ανάμεσα σε φόρμα και παντελόνι, κάτι ανάμεσα στο πάω γυμναστήριο και βγαίνω για καφέ. Από παλιότερη επίσκεψη της Britney Spears στο Λάδι στη φωτιά